Hİ­KA­YE YA­LAN DÜN­YA

Birgün pencereden sokağa bakıyordum. Karşıdaki komşu seslendi:
–Komşu, sana bir yalan söyleyim mi?
–Söyle bakalım, neymiş o yalan olan?
–Ahmet Bey, sizin kapı önünde bekliyor.
Evdekilerin hepsi ile pencereye üşüşüp baktık. Fakat, komşu bizi uyardı.
–Yalan söylediğimi bildiğiniz halde, siz yine de baktınız. 
İşte dünya da böyle, yalan olduğunu bildiğimiz halde kanıyoruz.

NEDİR    ACAYİP BİLMECELER
-Sizi fazla sıkmıyorum ya?  (KEMER)
-Benim yüzümden ağlama! (SOĞAN)
-Tutmayın beni! (BALIK)
-Kolunuza girebilir miyim? (BİLEZİK)
-Yeter artık. Çok su koyverdiniz! (KOVA)
-Dağlar, seni delik delik delerim. (DİNAMİT)
-Şöyle dur da seni güzel bir benzeteyim! (RESSAM)
-Ne yapalım. İşte mikroplarla uğraşıp duruyoruz. (MİKROSKOP).