MANZUM MENKİBE HASTA KİM, DOKTOR KİM

Ebû Bekr-i Şiblî ki, devrinin bir tânesi,
Cüneyd-i Bağdâdî’nin, seçkin bir talebesi.

Bu Şiblî hazretleri, bir gün hasta oldular,
Gönderdi bir doktoru, kendisine hükümdar.

Lâkin Hıristiyandı, gönderdiği o doktor,
Gelip suâl etti ki: (Gönlünüz ne istiyor?)

Şiblî hazretleri de, o doktora şöyle der:
(Gönlüm, senin Müslüman, olmanı arzu eder.)

Doktor dedi: (Ey Şiblî, ben olursam Müslüman,
Sen hemen iyi olur, kalkar mısın yataktan?)

Buyurdu ki: (Müslüman, olur isen, sen eğer,
Benim hastalığımdan, kalmayacak bir eser.)

Şiblî hazretlerinin, bereketiyle o an,
Şehâdet söyleyerek, oldu hemen müslümân.

Şiblî hazretleri de, iyileşti o ara,
El ele tutuşarak, geldiler hükümdara.

Hayret edip dedi ki, (Ben doktoru o eve,
Gönderdim ki Şiblî’yi, tedâvî etsin diye.

Meğerse doktor hasta, hasta ise doktormuş,
Doktor, hasta elinde, tam şifâya kavuşmuş.)