ŞİİR ÇANAKKALE ŞEHİTLERİNDEN

Tepeden yol bularak geçmek için, Marmara’ya
Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.

Bomba şimşekleri beyninden inip her siper’in
Sönüyor göğsünün üstünde o aslan neferin .

Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;
Döktü karnındaki esrârı hayasızcasına.

Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer;
O ne müthiş tipidir? Savrulur enkaz-ı beşer... 

Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak;
Boşanır sırtlara, vâdilere sağnak sağnak.

Veriyor yangını, durmuş da açık sînilere,
Sürü hâlinde gezerken sayısız tayyâre.

Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler... 
Kahraman orduyu seyret ki bu tehdîde güler! 

Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;
Alınır kal’a mı göğsündeki kat kat îmân?

Tüllenen Mağribi, akşamları, sarsam yarana... .
Yine bir şey yapabildim diyemem hâtırana.
Mehmet Akif Ersoy