ŞİİR ERZURUM MÜDAFASI

Palandöken dumanlı, Aziziye kızıl kan.
Ahali boğazlanmış yerde yatan yüzbin can.
Mecidiye kan kusar, Firdevs oğlu yaralı,
Türk milleti olmadı böyle bahtı karalı.

Mukaddesat çiğnenmiş mefhumlar silinmekte,
Soy kırımı başlamış Türk soyu erimekte.

Kimi tandırda yanmış kimisi de ocakta,
Bebekler süngülenmiş anasıyle kucakta.

Yaralar hâlâ taze bugün yine kanıyor,
Soysuz Ermeni yine, durmadan can alıyor.

Kız-gelin süngülenmiş, direklere çakılmış,
İffet namus kirlenmiş, evi barkı yıkılmış.

Türk’e barbar diyenler gelin vahşeti görün.
İnsafınız var ise şu ateşi söndürün.

Moskoftan, Ermeniye yoktur bizim zorumuz,
Dosta dostuz, düşmana amansızdır ordumuz.

FIKRA      ÜÇ TEL SAÇ
Üç tel saçı olan bir adam, berbere giderek der ki:
- Saçlarımı biraz kısalt  ve düzelt.
Berber tararken bir teli kopar.
- Saçınızın bir teli koptu. Devam edeyim mi?
- Zararı yok devam et!
Berber saçı tararken yeniden bir teli daha kopar. Tekrar:
- Efendim bir teli daha koptu. Devam edeyim mi?
- İyice canı sıkılan adam:
- Bırak dağınık kalsın!