MENKIBE GEYİK VE KUŞ

Eshâb-ı kirâmdan, Selmân-ı Fârisî hazretleri, yanında bir misafiri olduğu halde valisi olduğu Medayin’den çıkıp bir yere gidiyorlardı. Yolda, karınları acıktı ve yiyecek bir şeyleri de yoktu. Uzakta geyikler vardı ve süvâri, atıyle onlara yetişemezdi. Kuşlar vardı. Fakat avcılar onları vuramazdı. Zira uzaktan hemen kaçarlardı. Selmân-ı Fârisî (radıyallahü anh) bir geyik ile bir kuşu yanına çağırdı. İkisi de geldi. Onlara dedi ki:
“Bu kimse benim misafirimdir. Sizi ona ikram etmek istiyorum.”
Geyik ve kuş hiç itiraz etmediler. Onları kesip yediler. O zat bu işe çok hayret etti ve sordu:
-Ey efendim! Geyik ve kuşu çağırdınız. Hiç kaçmadan yanınıza geldiler.
Selmân-ı Fârisî hazretleri buyurdu ki:
-Bunda hayret edilecek birşey yok. Bir kimse Allahü teâlâya itaat eder ve günah işlemezse, her şey ona itaat eder.
İslâm Âlimleri Ansiklopedisi:2/41