SOHBET TÖVBE VE İSTİĞFAR

İnsanların ömrü, günah işlemekle, kusur, kabahat yapmakla yanılmakla geçip gidiyor. Bunun için tövbe etmek lâzımdır. Günahlara tövbe etmek , herkese farzdır. Hiç kimse tövbeden kurtulamaz. Nasıl kurtulur ki, Peygamberlerin hepsi tövbe edirdi. Muhammed aleyhisselâm, “Hergün, yetmiş kerre istiğfar ediyorum.” buyurdu.
Yapılan günahta, kul hakkı bulunmayıp, yalnız Allahü teâlâ ile kendi arasında olursa, böyle günahlara tövbe etmek, pişman olmakla, istiğfar okumakla, Allahü teâlâdan utanıp, sıkılıp, O’ndan af dilemekle olur. Farzlardan birini terk etti ise, tövbe için, bunlarla birlikte, o farzı da yapmak lâzımdır. Meselâ; bir namazı vaktinde, özürsüz kılmamak, en büyük günahlardandır.
Günahta, kul hakkı da varsa, buna tövbe için, kul hakkını hemen ödemek, onunla helallaşmak, ona iyilik ve duâ etmek lâzımdır.
Hadîs-i şerîflerde buyuruldu ki:
“Günah işleyen biri, pişman olur, abdest alıp namaz kılar ve günahı için istiğfar ederse, Allahü teâlâ, o günahı af eder.”
“Bir kimse, bir günah işler, sonra pişman olursa, bu pişmanlığı, günahına keffaret olur. Yâni, affına sebep olur.”
Alimlerimiz buyuruyor ki; Haksız alınan bir kuruşu, sahibine geri vermek, kabul olan 600 nâfile hacdan daha sevaptır.