ŞİİR ..................TE­FEK­KÜR VE AŞK

Benim yolum aşk yolu Allaha gidiyorum,
Her an başka bir âlem temâşâ ediyorum.
Öter zikrullah ile bülbüller, yavru kuşlar,
Bu ne semâvi koşu, uçuyor dağlar taşlar... 
Uzatmış ellerini, ağğaçlar yaprak yaprak,
Çiçekler gonca gonca, yeşil, mavi, kara, ak!.
Allahın zikri ile vecde gelmişler hepsi,
Meğer bu aşk ne ulvî meğer bu aşk ne kudsî!
Karıncalar, sinekler, bülbüller, kelebekler;
Her lâhza O’na hamd etmekteler... 
Gönül gözünü açıp duy feryâdı, duy âhı,
Nasıl yâd ediyor bak cümle âlem Allahı.
Yaşanır mı âlemde Allahı yâd etmeden?
Şeydâ bülbül misali yanıp feryâd etmeden... 
Çığlık çığlık âh eden yıldızlar aylar gördüm;
Secdeye varmış nice, nice bin dağlar gördüm
İnleyen şu bülbüller Allahı yâd ediyor,
Zannetme bir gül için böyle feryâd ediyor.
Gökler, güneşler, aylar, şu milyonca yıldızlar,
Bir defa düşünsene boşa mı ağlar sızlar?
M. Necati Bursalı

FIKRA      ÖLMÜŞ
Çeşitli bahanelerle, çalıştığı işyerinden sık sık izin alan gencin babası, oğlunu ziyaret için fabrikaya gider.
Müracaatta bulunan adama der ki:
- Muhasebe servisinde çalışan Ahmet Bey’i görmek istiyorum.
- Bugün izinli.
- Niçin izin almış?
- Cenazesi varmış.
- Kimmiş acaba?
- Babasıymış.