SOH­BET..........................................................ŞÜKÜR

Şükür; ni’meti, Allahü teâlâdan bilmektir. Kur’an-ı kerimde, buyuruldu ki: (Şükredereseniz, elbette size ni’metimi arttırım, Eğer nankörlük ederseniz, haberiniz olsun, gerçekten azâbım çok şiddetlidir.)
Peygamberimiz buyuruldu ki: (Bir kimse, yiyip içtikten sonra hemen. Elhamdülillah derse, ya’nî ni’metleri nasip ettiği için hamd ederse, Allahü teâlâ ondan râzı olur)
(Dödt şey vardır ki; bunlar bir kimsede olursa, ona dünya ve âhıret hayrı verilmiş olur. Zikreden dil, şükreden kalb, sabırlı beden, sâlina bir hanım)
Gençliğinin kıymetini yaşamış olanlar, sıhhatin kıymetini hastalar, âfiyetin, rahatın kıymetini, belâ ehli. zenginliğin kıymetini fakirler bilir.
İyiyik ederlere hürmet edilir. Ni’met sahipleri büyük bilinir.
O halde, her nimetin hakîkî sahibi olan Allahü teâlâya şükretmek, insanlak icâbıdır.
Gerçek ni’met, âhıret saadetine ulaştıran şeylerdir. Diğerlerine ni’met demek mecâzidir. Îmân, ilim sâlih amel güzel âhlâk, sıhat, âfiyet, evlat ve diğer ni’metlerin hepsini Allahü teâlâdan bilmeli, söz, iş ve mal ile Allahü teâlâya kulluk ederek şükrünü edâya çalışmalı, verdiği sayısız ni’metleri kötülük ve günahta kullanmamalıdır!