Hİ­K­YE..............................................................(Dünden devem)..........İB­RET DER­Sİ (II)

-Midem pek kuvvetsiz. Yediklerimi neden hazmedemiyorum?
-Hiç perhiz yapmıyorsunuz!...
-Öyle amma, zaman geçtikçe biraz daha vücuttan düşüyorum. Durumum hiç eskisi gibi değil?
-Bu, pek tabiî bir hal. Çünkü ihtiyarlıyorsunuz.
-Bunun kesin bir çâresi yok mudur? Sen onu söyle!
-Onun çâresini sizin büyük ana ve babanız bulmuştu: Hayatı olduğu gibi kabul etmek!
-Peki sonra?...
-Tevekkül edip (Allahü teâlâya güvenip) imanla ölmek.
Ölüm sözünü duyan ihtiyar öfkeyle bağırdı:
-Bu ne biçim tedâvi?.. Bilgi, fen diye ilân ettiğiniz bu mudur? Bana yeni bir şey olarak ne öğrettiniz?...Bu tavsiyelerinizi bilmiyor muyum sanıyorsunuz?
Âlim gülümsedi:
-Öyleyse niçin tatbik etmediniz? Neden, hiç de yatağa düşmediğiniz halde, hastalıklar vehmedip rahatınızı teperek bu kadar yollar aştınız? Zaten günler sayılı. Onları da bu zahmetli yolculukta hebâ ettiniz!

DÜNKÜ CEVAP: 40 hindi, 12 kaz ve 48 tavuk yumurtası alınır.