MANZUM MENKİBE ........................... CENNETTEN ÇIKMADI (I)

İdrîs aleyhisselâm, gece gündüz, durmadan,
Ölüm ve âhıreti, düşünürdü her zaman.
Kabir azâbı ile, Cehennem şiddetini,
Düşünüp çok yapardı, Hakk’a ibâdetini.
Onun her ibâdeti, göklere yükselirdi,
Hazret-i Azrâil de, ona gıbta ederdi.
Rabbinden izin alıp, girdi insan şekline,
Geldi İdrîs Nebi’nin, birgün ziyaretine.
İdrîs Nebî buyurdu: (Rûhumu şimdi al da,
Ölümün acısını, tadayım ben şu anda,
İyi anlayayım da, bu acıyı şimdiden,
Daha fazla ibâdet, yapayım eskisinden.)
Ve Hazret-i Azrâil, bu ricâ üzerine,
Alıp iâde etti rûhunu tekrar yine.
İdrîs Nebî buyurdu, ( Yine var bir dileğim,
Cennet ve Cehennemide görmeyi isterim.)
İzin aldı Azrâil, bir daha Rabbinden,
Çıktı gökyüzüne, bir anda hanesinden
Buyurdu: (Ey Azrâil, Mâlik’e ricâ eyle,
Göstersin Cehennemin, içini tamamiyle!)

(Devamı Yarın)

FIKRA    ......................................  NEDEN YORULMUŞ
Otomobil arızalanmıştı. Kocası arabayı iterken hanımı da direksiyonu idare ediyordu. Yokuşun başına çıkınca adam yorgunluktan kanter içinde söylendi:
- Bittim! Hiç hâlim kalmadı!
Hanımı karşılık verdi:
- Asıl biten benim. Araba geri kaçmasın diye frenlere basmaktan yoruldum.