MENKÎBE ............................... CÖMERTLİK

Çok zengin ve cömert olan Abdullah bin Câfer-i Tayyar hazretleri hurma bahçelerinin yanından geçiyordu. Gördü ki, siyah bir köle bahçede çalışırken ona üç öğünlük yemek getirdiler.O anda bir köpek kölenin yanına vardı. Bir öğünlük ekmeği ona verince hemen yedi. Köle ikincisini de verdi. Köpek onu da yiyince üçüncüsünü de verdi. Onu da yedi. Hazret-i Abdullah yaklaşarak seslendi:
-Ey arkadaş, niçin üç öğünlük yiyeceğinin hepsini kendin muhtaçken ona verdin?
-Gördüm ki bu köpek gariptir. Uzak diyardan gelmiştir. Açtır ve nasibini aramaktadır.
-Peki sen ne yiyeceksin?
-Aç durup sabredeceğim.
Hazret-i Abdullah görüp işittiklerinin tesiri altında kalarak ‘’Halk beni cömert bilir. Halbuki bu siyah köle benden daha cömerttir.’’ dedi. Köleyi ve hurma bahçesini sahibinden satın aldı. Köleyi azad etti. Hurma bahçesini içindekilerle birlikte ona hediye etti.
Hazret-i Abdullah’a dediler ki:
-Sen ondan daha cömert oldun. Hazret-i Abdullah da bunlara şöyle dedi:
-Ne yazık ki öyle değil. Onun verdiği sahip olduğu mülkün hepsi idi. Benimki ise, sahip olduğum şeylerin çok azıdır.