Şİ­İR ...................... HÂLİ­MİZ

Bu dünyanın düzenleri bozuldu,
Giden gitti, kalanlara vay işte!...
Teli koptu, nâzenleri bozuldu,
Elde kalan, eğri büğrü yay işte!...

İnsanları azgın, devletler azgın,
İçtikleri hep kan, sanırsın kuzgun,
Şu gelen gün var ya, gidenden bozgun,
Ana belli, bu da yavru tay işte!...

Bunca ni’metleri, yemek var iken,
Hakka hamd’ü senâ, demek var iken,
İyiliğe gayret, etmek var iken,
Şehir bozuk, kasabalar köy işte!...

Kayıkçı şair ol, ozan’dan olma!
Haksıza hak verip, yazandan olma!
Haramlar yiyip de, azandan olma!
Ense belli, cüsse belli, boy işte!...
Ali  Kayıkçı

GÖRGÜ...............................................GÜLÜMSEMEK
Dünyada bu kadar canlı, bu kadar yaratılmış var iken, Cenâb-ı Allah sadece insanlara gülümseyebilmeyi bahşetmiş ve onların birbirlerine sevgi ve saygı ile bağlanabilmesini nasip etmiştir.
Gülümsemek...İyi niyetin, sevginin, iç aydınlığının bir tezahürüdür. Gülümsemek...Sevgiyle bakmak, anlayışla karşılamak, riyâdan, ikiyüzlülükten uzak kalmak ve karşısındakine sevgiyle bir adım daha yaklaşmaktır.
Gülümsemek... İnsanları birbirine bağlayan sevgi tezâhürüdür.
Ve gülümsemek...Peygamberimiz Hazret-i Muhammed aleyhisselâmın mübârek yüzlerinden hiç eksik etmedikleri bir tevâzû, sevgi ve hoşgörü alâmetidir.

DÜNKÜ CEVAP: Birinci: 7000 TL, İkinci: 1000 TL