MENKIBE ........................ HIRSIZIN TÖVBESİ

Hanım evliyâların en meşhurlarından Râbia-i Adviyye Hazretleri’nin çok kerâmetleri görülmüştür.
Bir gece geç vakitlere kadar namaz kılıp hasırın üzerinde uyuyakaldı. Bu arada evine bir hırsız girdi. Her tarafı aradığı hâlde çalacak birşey bulamadı. Giderken “Girmişken, boş çıkmayayayım.” diyerek, Hz. Râbia’nın dışarıda giydiği örtüsü’nü aldı.
Evden çıkarken yolunu bulamadı. Geri dönüp örtüyü aldığı yere bıraktı. Kapıyı bulunca tekrar geri dönüp örtüyü aldı. Fakat yine kapıyı bulamadı. Bu hâl yedi defa tekrar etti. Sekizinci defa alınca şöyle bir ses duydu:
“Ey kişi! Kendini yorma! O yıllardır kendini bize ısmarladı. Şeytanın bile ona yaklaşma gücü yok iken, hırsızın onun örtüsüne yaklaşması mümkün müdür? Git boşuna uğraşma! O uyuyorsa da dostu uyanıktır ve onu korumaktadır.”
Bu sesten korkup dışarı çıkan hırsız, tövbe edip kötü huyundan vaz geçti.

FIKRA   .......................   BÖYLE TAKSİM
İki avcı av dönüşü vurduklarını paylaşıyorlardı. Birisi bir tavşan, diğeri ise bir keklik vurmuşlardı. Biri şöyle bir teklifte bulundu:
 İstersen tavşan benim, keklik senin olsun, istersen kekliği sen al, tavşanı bana ver!