MANZUM MENKİBE........................MEHİR (1)

Resûlullah, kızını, Allahın emre ile,
Teklif etti Ali’ye “Dörtyüz akçe” mehr ile.

İşitince Fâtıma, bu mehri pederinden.
Dedi ki: (Bu mehire, hiç râzı değilim ben.)

Hemen Hak teâlâdan, Cibril gelip dedi ki:
(Ey Allahın Resûlü, Rabbimiz buyurdu ki,

Kabûl etmedi ise, Fâtıma bu mehiri,
“Dörtbin akçeye”, çıkarınız mehrini.)

Bu haber Fâtıma’ya iletildi ise de,
Yine râzı olmadı. “Dörtbin akçe” mehre de,

Geldi Cibril dedi ki: (Emrediyor Rabbimiz,
Yine râzı değilse, “Dörtbin altın veriniz.”

Dediler ki: (Fâtıma, râzı değil buna da.)
Geldi Resûlullaha, Cibril bu arada.

Dedi: (Yâ Resûlullah, Rabbimiz emrediyor;
Bizzat gidip sorunuz. Fâtıma ne istiyor?)

Vardı Resûl, yanına temiz kerimesinin,
Buyurdu ki: (Ey kızım, nedir arzû ettiğin?)

Fâtıma hazretleri, dedi ki: (Babacığım,
Ben Rabbil âleminin, Resûlünün kızıyım.
(Devamı yarın)

ÇOCUK TERBİYESİ  ...................  NİNELER VE DEDELER
Nineler ve dedeler torunlarına çok düşkün olurlar. “Ah, benim canım evlâdım!” diye bir dediklerini iki etmek istemezler. Dolayısıyle küçükler de onlara daha fazla sokulur, annelerinin babalarının yasak ettiği şeyleri onlara yaptırırlar. Böylece  anne ve babanın terbiye etmek için uğraşmaları boşa gider. Eğitim uzmanları aile büyüklerinin böyle davranmamalarını tenbih ediyorlar.