MENKIBE .............. KUYU SAHİBİ

Resûlullahın vefâtından on gün sonra bir köylü mescide gelip selâmdan sonra dedi ki:
-Resûlullahın yakını hanginizdir?
Hazret-i Ebû Bekr- Sıddik, İmâm-ı Ali’yi gösterdi. Hazret-i Ali şöyle buyurdu.
-Söyle ey Madar! Ey kuyu sahibi!
-Benim ismimi ve kuyu sâhibi olduğumu nereden bildin?
-Resûlullah haber verdi. Sen  Arabi köyündensin. Adın Madar’dır. Babanın adı Darim’ dir. 360 yaşındasın. Sen yüz yaşında iken şöyle söyledin:
“Bir Peygamber çıkar, yüzü güneşten  nurlu, sözü şekerden tatlı, kokusu miskten güzel, yetimlerin ve miskinlerin babası, adam öldürmekten ve faizden men eder, Peygamberlerin sonuncusudur. Ümmeti beş vakit namaz kılar, Ramazan’da oruç tutarlar. Beytullah’da hac ederler. Ey kavmim, ben ona imân ettim.
Sen böyle söyleyince üzerine yürüyüp seni dövdüler. Bir kuyunun içine bıraktılar. Bu zamana kadar orada mahpus idin. Resûlullah âhirete intikal edince, Allahü teâlâ bir sel gönderip kavmini helâk etti. Sana bildirdi ki:
“Ey Madar! Peygamber vefât etti. Git kabrini ziyâret et!”
Sende geceyi gündüze katıp buraya geldin.
Madar,bunu işitince sordu:
-Bunları sana kim haber verdi?
(Devamı yarın)