ŞİİR.................... DESTAN

Bin yıl oldu toprağına basalı,
Hayli oldu kılıçları asalı,
Bülbüllerin onun için tasalı.

Sazlar kırık ayar tutmaz telleri.
Biz neyledik o koskaca elleri?!...

Yol görünür, sultan emir verirdi,
Dalga dalga ordularım yürürdü,
Hamlemizden dağlar taşlar erirdi.

Andırırdık coşkun akan selleri,
Biz neyledik o koskoca elleri?!...

Ferman çıkar, dal-kılıçlar takınır,
Gölgemizden bütün cihan sakınır,
Meydanlarda Rabbe duâ okunur.

Dolu dizgin aştık nice çölleri...
Biz neyledik o koskoca elleri?!...

Plevneler, Manastırlar bizsizdir,
Yosun tutmuş câmilerin ıssızdır,
Boynu bükük minareler öksüzdür.

Açmaz olmuş kızanlığın gülleri,
Biz neyledik o koskoca elleri?!...

Rodopların ak başları yaslıdır,
Serdengeçti gönül artık uslu dur,
Rüzgârları bile mâtem seslidir!

Zafer, zafer der eserdi yelleri,
Biz neyledik o koskoca elleri?!...
OSMAN YÜKSEL SERDENGEÇTİ

GÜNÜN TARİHİ ...............................   ERZURUM MÜDÂFAASI
9 Kasım 1887’de Erzurum bir zafer destanına sahne olmuştu. Rusların teslim teklifine kesinlikle “hayır” diyen Müşir Ahmed Muhtar Paşa, bütün Erzurumluları şehri savunmaya çağırmıştı. 9 Kasım 1887 günü şahlanan Erzurumlular ellerinde satırlar, sopalar, tırpanlar, kazmalar olduğu halde Aziziye Tabyası’na yürüyerek kanlı bir savaştan sonra Rusları Erzurum’dan kovmuşlardı. Böylelikle, Türk tarihinin en büyük ve en manâlı zaferlerinden biri Aziziye Tabyası’nda kazanılmıştı.