BÜYÜKLERİMİZ ................................. EBÛ BEKR SIDDÎK

İlk imâna gelen hür insandır. Büyük tüccâr idi. Bütün malını, evini, barkını, Resûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) uğruna verdi. Gençliğinde  de Peygamber aleyhisselâmın arkadaşı idi. Müslümanların birinci hâlifesidir. Peygamberlerden sonra, insanların ve Eshâb-ı kirâmın en üstünü, Cennetle müjdelenen on kişinin birincisi olup, Resûlullahın yâr-i Gâri, yâni, mağaradaki arkadaşıdır. 
Babası, Kuhâfe, annesi Sülem olup, iki taraftan da, yedinci bâtında, Mürre bin Kâb’da Peygamberimizin nesebi ile birleşir. Resûlullaha çok sıdkı ve sevgisi vardı. Bunun için SIDDÎK lâkabını almıştır. Çok âyet-i kerîme ve hadîs-i şerîfle meth olundu. 
Bütün gazâlarda bulundu ve kendini Peygamber aleyhisselâma siper ederdi. Eshâb-ı Kirâm sözbirliği ile halife seçti. Önce dinden dönenleri ve Peygamber olduklarını söyleyerek, câhil köylüleri aldatan kimselerin hepsini cezalandırdı ve doğru yola getirdi. Çeşitli muhârebelerde  birçok şehirler aldı. Kumandanlarından Hâlid bin Velîd “radıyallahü anh” çok kahramalıklar gösterdi. 
Her yerde sükûnu temin etti. İran, Bizans ve birçok kabîlelerle harb yapılarak, zaferler kazanıldı. Yermük gazâsı yapılırken, 63 yaşında Medîne’de vefât etti, hücre-i seâdete defnedildi. Resûlullahın kayın babası idi, Menkîbeleri, tevâzû’u ve cömetliği dillere destan olmuştur. Yüzü ve gövdesi zâif, beyaz idi.