HİKÂYE......................(Dünden devam)...........VEFAKÂR ANNE (II)

–Bir dakika sabredin çocuklar!
Sonra genç kadına dönerek:
– Bu yiyecekler zehirli, değil mi?
–Zehirsiz! Zaten onları sizin için saklamıştım ki!..
–Bir bardak pekmez içeceksin!
–Bir bardak değil, bin bardak içerim!
–Kadın, teğmenin doldurduğu bardağı aldı; bir dikişte içti.
Teğmen hâlâ şüpheleniyordu:
–Çocuğa da içir!
Bardağı yavrusunun dudaklarına yaklaştırınca, çocuk pekmezi içti. Bunun üzerine bütün askerler pekmez içmeğe, ekmek ve pastırma yemeğe başladılar.
Biraz sonra, komutan:
–Yılan kadın! diye bağırdı. Bizi zehirledin!
–Evet sizi zehirledim!
Dedi ve yere yıkıldı. Yanında çocuğu can çekiştiriyordu. Güçlük çektiği halde yine konuştu:
–Sizi zehirledim, öcümü aldım!
Çünkü siz bizim vatanımızı çiğnediniz, köylerimizi yaktınız, bizi perişan ettiniz. Ben şimdi Cennete gidiyorum. Halbuki siz Cehennemi boylıyacaksınız!
Ağzından köpükler geldi; başka birşey söyliyemedi.
Beş dakika sonra, kırk düşman askeriyle teğmenleri, kahraman ana ve çocuğu ile birlikte, yerde, cansız yatıyorlardı.

ŞİİR  ....................................    NİYAZ
Yüce Allahım, şu karanlık yolları,
Bizi sana ulaştıran yollar et!
İhtirasla kilitlenmiş kolları,
Birbirini kucaklayan kollar et!

Muhabbetin gönlümüzde hız olsun!
Güttüğümüz sana varan iz olsun!
Önümüzde uçurumlar düz olsun!
Yolumuzda dikenleri  güller et!
Orhan Seyfi Orhon