HİKÂYE.........................................BAYRAM GÜNÜ

Bir Kurban Bayramı günü baba oturmuş Kur’â-nı kerim okuyordu. Üniversiteyi bitirmiş, bayramı ailesinin yanında geçirmek için gelen evladı da babasının karşısına oturmuş bir gazete karıştırıyordu. Baba bir zaman sonra kitabı kapadı, gözlüklerini çıkardı ve:
–Evladım dedi, benim ölen babam için okuduğum gibi, sen de babacığın için okur musun?
–Elbette okurum babacığım...
Baba gayet memnun bir şekilde oğluna duâlar etti. Fakat evlat babasına:
–Okuyacağım dedim ama ne okuyacağımı sormadın?..
Baba hayretle sordu:
–Ne okuyacaksın evladım?
Evlat, elindeki açık saçık gazete ve mecmuaları göstererek:
–Bunları okuyacağım.
– Evladım ölen kimsenin arkasından böyle şeyler okunur mu?
Ancak Kur’ân-ı kerim okunur.
–Babacığım, sana baban Kur’ân okumasını öğretti değil mi?
–Evet evladım.
–Babacığım, sana Kur’ân okumasını öğrettiği için onun rûhuna okuyabiliyorsun. Fakat sen beni üniversiteyi bitirinceye kadar okuttun. Beni tek kanatlı bir kuşa döndürdün. Tek kanadlı kuş uçabilir mi? Kuşun uçamadığı gibi ben de sana şu elimde gördüklerinden başkasını okuyamam. Kur’ân okumasını öğretseydin, ben de senin için Kur’ân okurdum.