SOH­BET.........................................................TER­Vİ­YE GÜ­NÜ

Zilhicce ayının 8. günü, Terviye günüdür. O gün hacılar Mekke’den Mina’ya çıkarlar. Terviye denmesinin sebebi, hacıların o gün Zemzem suyu’ndan çok içip kanmalarındandır. Terviye, tefekkür manâsına da kullanılmaktadır. İbrahim aleyhisselâm, Zilhicce ayının 8. gecesi, rüyâsında Kendi oğlunu keser gördü. Sabah olunca, “Rüyâ şeytani midir, Allah tarafından mıdır?” diye tervî ve tefekküre dalıp, o günü tefekkürle geçirdi. Arefe Gecesi olduğunda kendisine “Emrolunduğun şeyi yerine getir!” buyurulunca, Allahü teâlâ tarafından olduğunu bildi. Bildiği için o güne, (bilmek) anlamına gelen Arefe, dendi. Arefe, Zilhicce ayının 9. günüdür. Başka günlere Arefe denmez.
Terviye günü hakkında, hadîs-i şerîfde buyuruldu ki:
“Bir müslüman, Terviye Günü oruç tutarsa ve günah söylemezse, Allahü teâlâ onu elbette Cennete sokar.”

FIKRA   ....................   MEMLEKET HASRETİ
Bir Türk Almanya’da çalışırken, memleket hasreti gözünde tüter. Yolda park edilmiş, Yolların Fatihi Recai yazan bir Türk kamyonu görür. Koşarak  yaklaşır. Tekerin sübab kapağını açar. Çıkan havayı derin derin içine çeker.Şoför gelip hayretle sorar:
- Ne yapıyorsun?
Aldırış etmez, yine derin derin nefes almaya devam eder. Biraz sonra şöyle konuşur:
- Rahat bırak beni! Biraz memleket havası tenefüs edeyim!