MANZUM HİKÂYE ........(Dünden devam)

Birer birer dolaşıp şöyle de yavaş yavaş,
“İyi dost kötü günde belli olur” arkadaş...

Ben bir câhillik ettim, şu soysuzu öldürdüm,
Kanlı cesedini de şu çuvala doldurdum.

Ne olur, bunu al da sabaha kadar sakla!
Ne cevap verecekler? İyi dinle merakla...

Delikanlı sırtına alıp kanlı çuvalı,
Dolaştı kapı kapı kalmadı hiç mecâli.

Hayret ile son evin tokmağını da çaldı,
Bu oyunla boyunun ölçüsünü de aldı...

Kapıyı açar dostlar (!) çuvalı görür görmez,
Yüzüne kapıyorlar onu dinler dinlemez...

Delikanlı durumu anlattı babasına,
O da çuvalı tekrar yükleyip arkasına,

Dedi: Şimdi git benim dostuma selâm söyle,
Ona vaziyetini anlatıver sen şöyle...

Delikanlı giderek anlattı durumunu,
Eskici Baba hemen içeri aldı onu;

Çuval ile cesedi bir bahçeye gömdüler,
Hatta üzerini de çimenlerle örttüler...

Delikanlı bunları babasını anlattı,
Baba öğüdüne de iyice aklı yattı.

Dedi; dost kara günde insana yardım eder,
Hain olan kişiler korkak olurmuş meğer...

İYİ İDARECİNİN VASIFLARI
1-Adaletli olmalı,
2-Akıllı olmalı,
3-Cesur olmalı,
4-Cömert olmalı,
5-Yumuşak huylu olmalı,
6-Vefâlı olmalı,
7-Doğru olmalı,
8-Merhametli olmalı,
9-Sabırlı olmalı,
10-Affedici olmalı,
11-Şükredici olmalı,
12-Yavaş hareketli olmalı,
13-Bilgili olmalı,
14-Namuslu olmalı,
15-Vekar sahibi olmalıdır,

MANİ
Uzandım kamış oldum
Dövüldüm gümüş oldum
Hak derdine düşeli
Bir divane kuş oldum