MENKÎBE ........................................... HAZRETİ EBÛBEKİR ve HAZRETİ ALİ

Birgün Hazreti Ebû Bekir, Resûlullahın evine geldi. İçeri gireceği sırada, Hazreti Ali de geldi. Hazreti Ebû Bekir geri çekilip dedi ki: -- -Yâ Ali! Sen buyur, gir! 
Hazreti Ali cevap verdi: 
-Ya Ebû Bekir! Sen önce gir ki, her iyilikte önde olan, her hayırlı işte ileri olan, herkesi geçen sensin.
-Sen önce gir yâ Ali! Resûlullaha daha yakın sensin!
-Ben senin önüne nasıl geçerim? Çünkü Resulullahdan işittim. ‘’Ümmetimden Ebû Bekir’den daha üstün bir kimsenin üzerine güneş doğmadı.’’ buyurdu.
-Ben senin önüne geçemem. Çünkü Resûlullah efendimiz, kızı Fâtıma-tüz Zehrâyı sana verdiği gün, ‘’Kadınların en iyisini, erkeklerin en iyisine verdim.’’ buyurdu...
-Ben senin önüne geçebilirim ki, Resûlûllah efendimiz; “Ya Rabbi, beni en çok seven ve Eshâbımın en iyisi kimdir?’’ dedi. Cenâb-ı Hak, “Ebû Bekr-i Sıddîk’tır’’ buyurdu.
-Senin önüne geçemem. Çünkü Resûlullah efendimiz  buyurdu ki. ‘’Kıyâmet günü, Cenâb-ı Hak buyurur ki: Ey Resûlüm! Senin baban İbrahim Halil ne güzel babadır! Senin kardeşin Ali bin Ebi Tâlib ne güzel kardeştir.
-Senden önce giremem. Çünkü Resûl aleyhisselâm.’’Ebû Bekir’in imânı, bütün mü’minlerin imânı toplamları ile tartılsa, Ebû Bekir’in imânı ağır gelir.’’ buyurdu.
(Devamı yarın)