SOH­BET ....................................... NUH “aley­his­se­lâm”

İdris aleyhisselâm dan sonra insanlar azdılar. Doğru yoldan ayrıldılar. Putlara yâni heykellere tapmaya başladılar. Cenâb-ı Hak bunlara Nuh aleyhisselâmı peygamber olarak gönderdi. O zaman elli yaşında idi. İnsanları dine dâvet etti.  Yalnız oğulları Sam, Ham, Yasef ile az kimse îmân etti. Çoğu dinlemedi. Alay ve işkence ettiler. Nuh aleyhisselâma gemi yapması emr olundu. Gemi bitince, tufan oldu. Mü’minler ile gemiye bindi. Her hayvandan da birer çift alındı. 
Yam isimli oğlunuda gemiye çağırdı. “Ben dağa çıkar, kurtulurum.” dedi. Bir dalga gelip oğlunu alıp götürdü. Sular dağları aştı. Diğer insanlar ve hayvanlar telef oldu. Altı ay sonra, yağmurlar durdu. Sular çekildi. Gemi Cûdi dağı’na oturdu. Nûh aleyhisselâma ikinci Âdem denildi. Sâmdan Arab, Fars ve Rum, Hâmdan Afrika halkı, Yasef’den de Asyalılar ve Türkler meydana geldi.

FIKRA  .................................    ANA YÜREĞİYMİŞ
Üç yaşındaki Ayşe, bir aylık bebeklerini çok seviyordu. Bir gün annesine merakla sordu:
- Anne, çocuk nereden alınır?
Biz kardeşimi nereden aldık?
- Akşam yastığının altına bir şeker koyarsan çocuk gelir.
Küçük Ayşe, o gece yastığının altına bir şeker koydu. Sabah elini ısaran bir karınca onu uyandırdı. Baktı ki birçok karınca şekerin üzerine dolmuş. Küçük Ayşe bunları bebek zannedip eline oyuncak süpürgeyi aldı ve söylendi:
- Hepinizi şu süpürge topuzuyle öldürürdüm ama, kıyamıyorum, ana yüreği işte...