SOHBET ................................ Hz. EBÛBEKR’İN ANLAYIŞI

Resûlullah Efendimiz Vedâ Hutbesi’nde Arafat dağında, Kusva adlı devesine binmiş olarak, Mâide Sûresindeki (Bugün dîninizi ikmal ettim ve size verdiğim ni’metleri tamamladım.) âyet-i kerîmesi nâzil olmuştu. Eshâb-ı kirâm hazretleri sevindiler. Ebû Bekir (radıyallahü anh) ağlıyordu. Eshâb-ı kirâm hazretleri, Hazret-i Ebû Bekir’e sordular:
-Bugün İslâm dîni kemâle ulaştı. Hak teâlâ mü’minlere verdiği ni’metlerini tamamladı. Niçin ağlıyorsun?
Hazret-i Ebû Bekir cevabında buyurdu ki:
-Her kemâlin bir zevâli vardır. Her tamamın, noksan olacağı muhakkaktır. Evet, din olgunlaştı, kemâle erdi. Fakat bu dini tebliğ eden Resûl-i Ekremin ayrılığı göründü. Onun için ağlıyorum!        

        
ŞİİR ...................................................     GİT ARTIK
Hani senin siyah bir önlüğün vardı?
Beyaz yakalığın her gün kolalı.
Tertemiz halini gören anlardı:
Kurdelan, çorapların, çantan Türk malı.

Tırnakların böyle uzun böyle cilâlı değildi.
Ellerin bembeyazdı, incecik nârin.
Saklardı eteklerin rüzgârda dizlerini
Hiç böyle değildi entarin.

Sen Türkiyem gibi güzeldin önceleri,
Türkiyem kadar büyük düşüncelerin vardı,
Severdin yurdumun bütün insanlarını, 
Yüreğin Türkiyem kadardı.

Gelip geçtiğim yollara yüreğimi koyardım
Ökçesiz pabuçların yüreğime basardı.

Yok şimdi o hallerin artık eski yerinde,
Silmiş bir bilinmez el, güzel nakışlarını.
Alıp götürmüş yıllar beraberinde
Yağmur taneleri gibi duru bakışlarını.

Gözlerin nasıl rimelli, saçların nasıl sarı?
Bu halka halka küpeler yakışmamış sana
Hadi git yıka yüzünden bu çirkin boyaları,
Duysana, anlasana!..
YAVUZ BÜLENT BAKİLER