HİKÂYE.........(Dünden devam).............................KIYAS MUMU (II)

Kâbuslar içinde olan kızın üzeri açılmıştır. Bu hâl onu büsbütün çileden çıkaracağı  anda aklını başına toplar. Parmağını, ışığında ders çalıştığı muma uzatır:
“Şu mum sana Cehennem ateşi ile bir kıyastır. Bu mâsum kızı kirletirsen yanacaksın. Evvelâ buna dayan!” der ve parmağının birini mumun alevinde yakar.
Acı, şeytanı bir müddet uzaklaştırırsa da, tekrar musallat olur. O, diğer bir parmağını  da yakar. Böylelikle şeytanın her tahrikinde, nefsi ile büyük mücadele ederek ve yarınki Cehennem ateşini de düşünerek-şeytana uymamak için-sıra ile parmaklarını yakar.
Her defasında acının tesiriyle yerinden sıçrar. Kız uyanmış, örtünüp göz ucuyla hâdiseyi takip etmektedir. Artık tan yeri ağarmaktadır. Güzel kız kalkar, örtünecek bir bez alır ve odadan çıkar, sonra evini bulur.
Gayretli tulumbacılar konağı kurtarmışlardır. Kızını canlı görünce annesi boynuna sarılır ve geceyi nerede geçirdiğini sorar. O da söyler. Kadın, saçını-başını yolup ağlamağa başlar. Kız, hâdiseyi anlatır. Durum paşaya nakledilir.
Paşa, arabasına biner, kızını yanına alıp o yeri arar. Ümidini kestiği anda “şu olabilir” diyerek paşa iner ve odada elleri sarılmış bir genç görüp sorar:
-Geçmiş olsun ne oldu?
-Yara var, bir şey değil.
-Ben biliyorum, bir kız geldi, burada kaldı, sen şeytanla mücadele ettin ve elini mumda yaktın.
Israrla talebeyi yeni konağına davet eder; yer tahsis ettirir:
-Dünya ve memleket sizin ahlâkî  faziletiniz üzerine duruyor. Oku, yat, kalk; istersen kızımı alırsın, istemezsen istediğini alırsın, der... Delikanlı, kızıyla evlenmeyi kabul eder..  (Son)