SOHBET ................................ EBU BEKİR SIDDİK (RADIYALLAHU ANH)

Adı Abdüllah’dır. Babası Kuhâfe’dir. Eshâb-ı kirâmın en üstünü Aşere-i mübeşşerenin (Cennetle müjdelenen on kişinin) birincisidir. Resûlullahın mağara arkadaşı ve ilk halifesidir. Manifatura tüccarı olup çok zengin ve Kureyş’in ileri gelenlerinden idi. Resûlullaha fevkal’ade sıdkı ve sevgisi vardı. Malının hepsini Resûlullahın uğrunda harç etti. Çok hadîs-i şerîf ile ve âyeti kerime ile medh olundu. Bütün gâzalarda bulundu. Kendini Resûlullaha siper ederdi. Eshâb-ı Kirâmın sözbirliği ilehalife seçilip dini islâmı kuvvetlendirdi. İki sene, üç ay ve on gün hilâfetten sonra hicretin onüçüncü yılı Cemâzil-âhır ayı yirmiikinci günü, akşamdan sonra, 63 yaşında iken vefât etti. (23 Ağustos 634) Peygamberimizin yanına defn edildi. Menkıbeleri, tevâzu ve cömertliği dillere destan olmuştur. Kur’ân-ı kerîmi toplayarak büyük hizmet yapmıştır.

RESÛLULLAHIN DOSTU
Kızı Hazret-i Âişe anlatıyor:
“Babam vefât edince, Eshâb-ı kirâm nereye defn edelim, diye tereddüte düştüler. O tereddütün ızdırabınıda iken uyumuşum. Kulağıma, “Dostu, dosta ulaştırın” diye bir ses geldi. Uyandım. Eshâb-ı kirâma anlattım. Onlara da aynı sesi işittiklerini söylediler. Hatta, mescitte namaz kılanlar da işittik, dediler.
Artık tereddüte lüzum kalmamıştı. Habîb-i ekremin yanına defn ettiler.”

GÜNÜN TARİHİ  .........................  ÇALDIRAN ZAFERİ
23 Ağustos 1514’te Osmanlı Ordusu ile İranlılar arasında Çaldıran Ovası’nda yapılan Çaldıran Meydan Savaşı’nın dünya tarihinde çok muhteşem bir yeri vardır. Yavuz Sultan Selim’in bu meydan savaşı, kat’i neticeli savaşların en güzel bir örneğidir. Şi’îliği Anadolu’ya sokmak suretiyle, bütünlüğü bozan Şah’ı Çaldıran’da yenen Yavuz Sultan Selim Han, Şi’îliğin yayılmasını önlemiş oldu. İran, Osmanlılar için tehlike, olmaktan çıktı.