MENKIBE ................................. ANNENİN AFFI

Asr-ı saâdette, Alkame hazretleri, çok ibâdet eder, misafirperver ve fakirleri doyururdu. Birgün ağır hastalığa tutuldu. Eshâb-ı kirâmda birkaç kimse Alkame’nin evine gidip, ziyâret ettiler. Son nefesinde Kelime-i Şehâdet getirmesini telkin ettiler. Fakat ne kadar uğraştılar ise de fayda vermedi.
Peygamber efendimiz, Alkame’nin annesini çağırıp onun durumunu sordu. Annesi dedi ki:
-Yâ Resûlullah! Alkame, ibâdet ve taatte hiç kusur işlemezdi. Fakat birgün hanımını bana tercih etmişti, ben de bu yüzden ona darıldım.
Peygamber efendimiz eshâbına bolca miktar odun getirip yakmalarını ve Alkame’yi içine atmalarını emir buyurdu. Bunu duyan Alkame’nin annesi feryâd ederek dedi ki:
-Yâ Resûlullah! Oğlumu gözümün önünde ateşe mi atacaksınız? Buna gönlüm nasıl tahammül eder?
Resûlullah efendimiz buyurdu ki:
-Allahü teâlânın azâbı çok şiddetli ve sonsuzdur. Sen hakkını helâl etmedikçe oğlunun hiç bir ibâdeti ona fayda vermiyecektir.
-Şahit olun ki, ben oğlum Alkame’ye hakkımı helâl ettim.
Resûlullah efendimiz, Eshâbından birkaçını Alkame’nin yanına gönderdi. Yanına vardıklarında, onun Kelime-i şehâdet getirmekte olduğunu gördüler. Alkame hazretleri, Allahü teâlânın rahmetine mazhar oldu.

ANNECİĞİM
İyi, doğru sözler sende,
Şefkat dolu gözler sende 
Uyuduğum dizler sende,
Ne iyisin benim annem.

Sen gülünce çağlıyorum,
Ağlayınca ağlıyorum,
Sana gönül bağlıyorum,
Ne iyisin canım annem.

MÂNİ
Mevlâdan geldi ihsan
Zor işler ola âsân
Sevindirdin mü’mini
Merhaba yâ Ramazan!

Oruç tutmak izzettir
Bilene bir lezzettir
Onbir ayın sultanı
Mü’minlere rahmettir.

Bu aya hürmet gerek
Ni’mete şükür gerek
Mübârek Ramazanda
Hakka ibâdet gerek.