NASİHAT....................................EVLÂDIN VAZİFESİ

Ha­dis-i şe­rif­ler­de bu­yu­rul­du ki:
(Kim ana-ba­ba­sı­nın rı­za­la­rı­nı ala­rak sa­bah­lar­sa, Cen­net­te ona iki ka­pı açı­lır. Ay­nı şe­kil­de ak­şam­lar­sa, yi­ne ken­di­si­ne Cen­net­te iki ka­pı açı­lır. Ana-ba­ba­sın­dan bi­ri­si ha­yat­ta olur da onun gön­lü­nü hoş eder­se, ken­di­si­ne Cen­ne­te gi­den bir ka­pı açı­lır.)
Ha­san-i Bas­rî haz­ret­le­ri bu­yur­du ki:
(Âlim bir ev­lâ­dın, ana­sı-ba­ba­sı kâ­fir ol­sa, ku­yu­dan su çek­me­le­ri için ona muh­taç ol­sa­lar, o da bir­kaç ko­va çek­tik­ten son­ra öf de­se, öf de­me­si se­be­biy­le bü­tün amel­le­ri yok olur.)

GÜNÜN TARİHİ    ................GAZİANTEP’İN KURTULUŞU (1921)
Va­ta­nı mü­da­faa et­me­nin fa­zi­le­ti­ne ina­nan­lar di­ya­rı An­tep, 15 Ocak 1919’da İn­gi­liz­le­rin da­ha son­ra da Fran­sız­la­rın iş­gâl böl­ge­le­ri­ne da­hil edil­me­si­ne rağ­men Fran­sız­la­rın şeh­re gir­me­le­ri­ni en­gel­le­mek için An­tep­li­ler el­le­rin­den ge­le­ni yap­tı­lar. Şa­hin Bey: “Düş­man an­cak ce­se­di­mi­zi çiğ­ne­ye­rek bu ye­re gi­re­bi­lir. Biz sağ ol­du­ğu­muz müd­det­çe düş­man şeh­re gi­re­mez...” di­ye­rek köp­rü ba­şı­nı tu­tu­muş, düş­ma­nın sa­yı ve harb mal­ze­me­si­nin üs­tün­lü­ğü­ne al­dır­ma­dan, gün­ler­ce düş­ma­nı An­tep’e sok­ma­mış­tır. Düş­man, şeh­re an­cak Şa­hin Bey’i şe­hid ede­rek gir­miş­ti. Fa­kat An­tep hal­kı Şa­hin Bey’in baş­lat­tı­ğı mü­ca­de­le­yi bı­rak­ma­ya­rak de­vam et­tir­miş. 10 ay sü­ren bir mü­ca­de­le dev­re­sin­den son­ra da, 25 Ara­lık 1921’de düş­ma­nı şe­hir­le­rin­den at­mış­lar­dır. An­tep hal­kı Şa­hin Bey’i unu­ta­ma­mış, O’nu kal­bin­de ya­şat­mış­tır.

BAĞDAT’IN FETHİ: Sul­tan Dör­dün­cü Mu­rad han za­ma­nın­da Sa­fe­vî­le­rin elin­de bu­lu­nan Bağ­dat şeh­ri, biz­zat pâ­di­şa­hın ka­tıl­dı­ğı Bağ­dat se­fe­ri so­nun­da, 40 gün­lük mu­ha­sa­ra­dan son­ra tes­lim ol­muş­tur. (25 Ara­lık 1638). Dör­dün­cü Mu­rad Han, fe­tih­den son­ra, İran Sa­fe­vîle­rinin yık­tı­ğı İmâm-ı A’zam tür­be­si­ni zi­ya­ret et­miş, ta­mir ve tez­yin et­tir­miş­tir.