ŞİİR ................ EZÂN-I MUHAMMEDİ

Os­man­lı Dev­le­ti’nin “EZAN VE KUR’ÂN” üze­ri­ni tit­re­di­ği­ni söy­le­yen Yah­yâ Ke­mal, bu­nu çok gü­zel şi­ir ve ne­sîr ya­zı­lar­la ifâde et­miş­tir.
“Rah­me­te” ve­si­le olur ümi­diy­le ay­nen neş­re­di­yo­ruz...
Emr-i bü­lend­sin, ey Ezân-ı Mu­ham­me­dî
Kâ­fi de­ğil sa­dâ­na, Ci­hân-ı Mu­ham­me­dî..

Sul­tan Se­lîm-i ev­ve­li, râm et­me­yüb ecel,
Fet­het­me­liy­di âle­mi, şân-ı Mu­ham­me­dî...

Gök nû­ra gar­ko­lur, ni­ce yüz­bin mi­nâ­re­den,
Şeh­bâl açın­ca, rûh-i re­vân-ı Mu­ham­me­dî...

Er­vâh cüm­le­ten gö­rür, Al­la­hü ek­be­ri,
Ak­sey­le­yin­ce ar­şa, li­sân-ı Mu­ham­me­dî...

Üs­küp’te kabr-i be­di’u, be­yân-ı Mu­ham­me­dî...
Lü­gat­çe:
Bü­lend: Yü­ce, Sa­dâ: Ses, Râm: Tes­lim ol­ma, Şeh­bal: Uzun tüy­lü ka­nat, Er­vah: Ruh­lar, Mâ­der: An­ne, Nev: Ye­ni, Tuh­fe: He­di­ye, Be­dî: Gü­zel, sa­nat­lı.

HİKMET................    TEKNOLOJİ VE MUTLULUĞUMUZ
Tek­no­lo­ji, 75 yıl ön­ce­si­ne ka­dar çok ağır adım­lar­la iler­le­me­si­ne rağ­men, son 75 yıl için­de dev adım­la­rın öte­sin­de, çok bü­yük bir sıç­ra­ma yap­tı. Bu sıç­ra­ma mu­ha­se­be ve mu­ha­ke­me için za­man ve fır­sat ver­me­di. Öy­le bir sıç­ra­ma ol­du ki, bu­na bir “tek­no­lo­jik pat­la­ma­dır” di­ye­bi­li­riz.
Bu bü­yük pat­la­ma, in­san­lı­ğın üze­ri­ne kor­kunç bir kül ve top­rak serp­miş gi­bi, onu mad­de ile boğ­mak üze­re­dir. Ma’ne­vi­yât ve ah­lâ­ki ku­ral­lar­dan uzak­laş­tır­mış, in­san­la­rı ko­nu­şan ve fa­kat ye­te­ri ka­dar dü­şü­ne­me­yen ro­bot­lar ha­li­ne ge­tir­miş­tir.
Bü­tün dav­ra­nış­lar ve ah­lâ­kî de­ğer­ler, mad­de ile öl­çül­me­ğe baş­lan­mış­tır. Bu du­rum ise, in­sa­nın mut­lu­lu­ğu­nu te­min ede­me­miş­tir.