SOHBET......................SAÂDETE GÖTÜREN KORKU

Al­lahü teâlâdan Celâl sıfatı sebebiy­le kork­mak daha üs­tün­dür. Cenâb-ı Hak, Dâvûd aley­his­selâma (Ben­den kük­remiş ars­lan­dan kor­kar gibi kork!) buyur­du. Çün­kü ars­lan, sen­den kork­maz, öl­dür­mek is­teyin­ce de seni bir kabahatin­den dolayı öl­dür­mez. Al­lahü teâlâyı da böy­le düşünenin kork­maması müm­kün değil­dir. 
Kor­kan­ların çoğu, akıbetinin kötü ol­masın­dan kork­muş­lar­dır. Ebû Der­dâ haz­ret­leri buyur­du ki (Hiç kim­se, ölüm zamanın­da imanının geri alın­mayacağın­dan emin ol­maz.) Sıd­dık­lar kötü akıbet­ten çok kor­kar­lar. Süf­yân-ı Sev­rî’yi ağ­lar­ken gör­düler. (Al­lah’ın af­fının, senin günahın­dan büyük ol­duğunu bil­mez misin?) dediler. (İman­la öleceğimi bil­sem, dağ­lar kadar günahım ol­sa yine kork­mam.) buyur­du. Ev­liyâ günah iş­lemek­ten, ârif ise küf­re düş­mek­ten kor­kar.
Haz­ret-i Ebû Bekir, o büyük­lüğüy­le (Keş­ke bir kuş ol­say­dım) diye  ağ­lar­dı. Haz­ret-i Âişe vâlidemiz (Adım ve sanım ol­masay­dı) diye döğünür­dü. Atâ sülemi Haz­ret­leri, kırk sene Al­lah kor­kusun­dan gül­medi. Bütün en­biyâlar ve ev­liyalar kork­tuk­ları hal­de biz neden eminiz? Ya on­ların çok günahı var­dı da bizim yok; yahut da on­ların mârifeti çok­tu da, bizim mârifet­ten haberimiz yok... Ger­çek­te ise, günah­ların gaf­letin­den dolayı emin­mişiz gibi hareket ediyoruz. Büyük­ler ise, mârifet­leri sebebiy­le çok ibâdet et­tik­leri gibi, çok da kor­kar­lar­dı.

FIKRA............. NE­RE­DEN ÇIK­TI?
Oku­lun, dal­gın­lı­ğı ile ün­lü bi­yo­lo­ji öğ­ret­me­ni, çan­ta­sı­nı aç­tı. Öğ­ren­ci­le­re dö­ne­rek:
- Şim­di siz­le­re kur­ba­ğa­yı an­la­ta­ca­ğım. Ön­ce ke­sil­miş par­ça­la­rı­nı gös­te­re­ce­ğim.
Çan­ta­dan bir pa­ket çı­kar­dı. Pa­ket­ten kur­ba­ğa par­ça­la­rı ye­ri­ne ya­rım ek­mek, iki ta­ne haş­lan­mış yu­mur­ta, bir el­ma, bir par­ça da pey­nir çı­kın­ca şa­şır­dı:
- Al­lah, Al­lah, de­di. Ben öğ­le ye­me­ği­ni ye­miş­tim. Bun­lar da ne­re­den çık­tı?