TARİH .................. “ASKERİME HARAM YEDİRMEM”

Fâtih Sultan Mehmed’in babası İkinci MURAD, âlimler ve maiyetindekilerle istişareye pek önem verirdi. Veziri Fezlullah ile bir sohbetleri sırasında sordu: 
-Mekke ve Medine fukarasına biraz akçe yollamak dileriz. Velâkin bu parayı, helâlinden tedarik gerekir. Hangi cânipten karşılasak?
-Artık mülkümüze, bir HAZİNE CEMEYLEMEK LÂZIM OLUPTUR Sultanım... İzin buyurursanız, Hazine-i Hâssa’yı biz toplarız...
-Nasıl?
-Tebaanız arasında, binlerce gayrimüslim bulunuptur Hünkârım!... Hepsinin’de kazançları pek yüklüdür. Zaman zaman anlara vergi salınsa, ne lâzım gelür?
İkinci Murad Taaccüp etmiş ve şunları söylemiştir:
-Sen ne dersin Efendi!.. Cenâbı-ı Hakk’a şükürler olsun ki, Devlet-i Âliye, 3 helâl çeşmenin suyu ile beslenir. Bunların birincisi: Madenler, ikincisi: Küffârdan alınan haraç, Üçüncüsü de: Gazâ ganimetlerinin 1/5 Beytülmal hissesidir...” Gene Allah’ımıza şükrediriz ki, Osmanlı Mücahidleri dahi, helâl lokma ile beslenmektedirler... Haram yiyen asker, âsi ve haramî olur... Ve dahi düşman karşısında zafer kazanamaz. Biz Beytülmal’e haram karıştıramayız.
Fazlullah efendi, daha sonra vazifeden azledilmişti.

FIKRA ..................     KÖY­LÜ­NÜN CE­VA­BI
Köy­lü­nün bi­ri ilk de­fa şeh­re in­miş­ti. Bir dükkânda boş otu­ran iki ki­şi gö­rün­ce bun­la­rın ne yap­tık­la­rı­na akıl er­di­re­me­di. İçe­ri gi­rip sor­du:
- Ku­su­ra bak­ma­yın. Bu­ra­da ne sat­ılıyor?
Dük­kân­da­ki­ler, onun saf hâ­liy­le, alay et­mek için:
- Biz Bu­ra­da eşek sa­tılır. dediler.
Köy­lü gü­lüm­se­ye­rek de­di ki:
- İki­niz­den baş­ka kal­ma­dı­ğı­na gö­re patronun işi­ iyi ol­ma­lı.