ŞEHİTLERİN BÜYÜĞÜ ................. HAZRET-İ HAMZA

Ba­ba­sı; Ab­dül­mut­ta­lip, Ana­sı: Ve­hib kı­zı Hâ­le’dir. Pey­gam­ber efen­di­miz­den 2 yaş bü­yük öz am­ca­sı ve süt kar­de­şi idi­ler. Sü­vey­be Ha­tun, her iki­si­ne de “Süt ana­lı­ğı” yap­mış­tı.
Haz­ret-i Ham­za Ku­reyş’in en asîl so­yun­dan ol­ma­sı ya­nın­da; çok iyi kı­lıç kul­la­nır, mü­kem­mel ok atar­dı. Güç­lü, kuv­vet­li bir sa­vaş­çı idi...Müs­lü­man­lı­ğı ka­bul et­tik­ten son­ra da ay­nı kah­ra­man­lı­ğı Al­lah, Pey­gam­ber ve İs­lâm Dîni uğ­run­da gös­ter­miş­tir. Bu yüz­den Re­sû­lul­lah efen­di­miz ken­di­si­ne (Ese­dul­lah=Al­lah’ın Ars­la­nı) lâ­ka­bı ver­miş­ler­di.
Pey­gam­ber efen­di­miz, Mek­ke ve Me­di­ne­li­ler ara­sın­da din kar­deş­li­ği ilân et­miş­ler­di. Haz­ret-i Ham­za da, Pey­gam­be­re­fen­di­mi­zin azâd­lı ev­lât­lı­ğı Zeyd ile kar­deş ol­muş­tu. Ken­di­si­ni o ka­dar çok se­ver­di ki, Al­lah yo­lun­da har­be çı­kar­ken, bü­tün mül­kü­nü Zeyd’e va­siy­yet eder­di.
Müş­rik­le­re kar­şı ha­re­ke­te ge­çen, ilk İs­lâm bir­li­ği­nin ku­man­da­nı Haz­ret-i Ham­za idi...Sev­gi­li Pey­gam­be­ri­miz be­yaz renk­li İlk İs­lâm San­ca­ğı’nı O’na tes­lim et­miş­ler­di. Son­ra­ki se­fer­ler de ek­se­ri­ya O’nun Ku­man­dan­lı­ğın­da ya­pıl­mış­tır. Bü­yük BEDR Gâ­zâ­sı­nın en bü­yük kah­ra­man­la­rı­nın ba­şın­da, Haz­ret-i Ham­za ge­lir.
Bedr’in in­ti­ka­mı için Ku­reyş­li müş­rik­ler, UHUD’a koş­tu­lar. Bu ib­ret­li Gâ­zâ’da Re­sû­lull­lah’ın yi­ğit am­ca­sı, ha­ki­ka­ten ‘’Al­lah’ın Ars­la­nı’’ ol­du­ğu­nu is­bat et­miş­tir. Fa­kat pu­su­ya dü­şü­rü­le­rek, şe­hid edil­miş­tir. Din düş­man­la­rı “Şe­hid­le­rin Efen­di­si’’ ne o ka­dar gayz ve kin ku­su­yor­lar­dı ki, mü­ba­rek vü­cû­du­nu 70 par­ça­ya ayır­mış­lar­dı. O gün 57 yaş­la­rın­da bu­lu­nu­yor­du. Çar­pış­ma bit­tik­ten son­ra Re­sûl-i Ek­rem efen­di­miz, UHUD ŞE­HİD­LE­Rİ’ni iki­şer ikişer def­net­tir­di­ler...
UHUD dö­nü­şün­de Me­di­ne’li ka­dın­lar, ken­di ya­kın­la­rı için göz­yaş­la­rı dö­ker­ken Haz­ret-i Ham­za için bü­tün ev­ler­de, ay­rı ay­rı dua edi­li­yor­du... O gün­den­be­ri Cen­net-i A’lâ­ya uçan her Şe­hid, ön­ce “Sey­yid-üş Şü­he­dâ”yı zi­ya­ret et­mek­te­dir. Ne mut­lu On­lar’ın yo­lun­da olan­la­ra...
¬ Ca­hi­le söz (lâf) an­lat­mak, de­ve­ye hen­dek at­lat­mak­tan da­ha güç­tür.