MENKIBE ................. MEVLÂNÂ VE HIZIR

Şem­sed­din-i At­târ haz­re­te­le­ri anlatıyor:
Mev­lâ­na Celâleddin Rûmî hazretleri bir gün câ­mi’de va’z eder­ken Hı­zır ile Mu­sâ aley­his­se­lâ­mın hi­kâ­ye­si­ne gel­miş idi. Bu kıs­sa­yı, öy­le fe­sâ­hat ve be­lâ­gat ile an­la­tı­yor­du ki, her­kes ne­fe­si­ni ke­sip, can ku­la­ğı ile din­li­yor­du. Be­nim ya­nım­da bir şa­hıs ba­şı­nı önü­ne eğ­miş bir­şey­ler mı­rıl­da­nı­yor­du. Ku­lak ver­dim. Şöy­le di­yor­du:
“San­ki ya­nı­mız­da imiş gi­bi an­la­tı­yor.’’
Bu­nun Hı­zır aley­his­se­lâm ol­du­ğu­nu an­la­dım. Ya­nı­na so­kul­dum ve de­dim ki:
-An­la­dım, sen Hı­zır aley­his­se­lâm­sın! Ne olur, ba­na ih­sân ey­le!
Ce­vâ­ben bu­yur­du ki:
-Bu­ra­da Haz­ret-i Mev­lâ­na var­ken, be­nim sa­na ih­sân­da bu­lun­mam, de­niz ya­nın­da te­yem­müm et­mek gi­bi olur. Se­nin bü­tün müş­kül­le­ri­ni o hal­le­der.
De­yip, gö­zü­mün önün­den bir­den kay­bol­du.
Ben bu ha­li, Mev­lâ­na haz­ret­le­ri­ne an­lat­mak için ya­nı­na git­ti­ğim­de, ben sö­ze baş­la­ma­dan ön­ce şöy­le bu­yur­du:
-Ey At­târ, Hı­zır aley­his­se­lâ­mın söz­le­ri doğ­ru­dur.

GÜNÜN TARİHİ  .................  CEZAYİR’İN FETHİ
30 Ey­lül 1517’de, Ak­de­niz’in en önem­li ka­le­le­rin­den, bi­ri olan Ce­za­yir fet­he­dil­miş­ti. Kar­de­şi Hı­zır Re­is (Bar­ba­ros Hay­red­din Pa­şa) ile bir­lik­te Ak­de­niz’i bir Türk gö­lü ha­li­ne ge­ti­ren bü­yük Türk de­niz­ci­si Oruç Re­is Ak­de­niz’in bu önem­li ka­le­si­ni ele ge­çir­dik­ten son­ra bu­ra­da bir bey­lik kur­muş; Ce­za­yir li­ma­nı­nı da ken­di­si­ne sı­ğı­nak ve kış­lak yap­mış­tı. Oruç Re­is’in ölü­mün­den son­ra kar­de­şi Hı­zır Re­is, bu bey­li­ği tek ba­şı­na sür­dür­müş, da­ha son­ra ken­di­si Os­man­lı dev­le­ti­nin hi­ma­ye­si al­tı­na gi­rer­ken, Ce­za­yir de bir bey­ler­bey­lik ola­rak Os­man­lı Dev­le­ti’ne bağ­lan­mış­tı.