BUGÜN......................................MUHARREM GECESİ

Mu­har­rem ayı­nın bi­rin­ci ge­ce­si, Hic­rî yıl­ba­şı ge­ce­si­dir. Mu­har­rem ayı Hic­rî yı­lın bi­rin­ci ayı­dır. Mu­har­rem ayı­nın bi­ri­ni­ci gü­nü, Hic­rî yı­lın bi­rin­ci gü­nü­dür. Müs­lü­man­lar bu ge­ce­ler­de ve gün­ler­de mü­sâ­fe­ha ede­rek, mek­tûb­la­şa­rak teb­rîk­le­şir. Bir­bir­le­ri­ni zi­yaret eder,  he­diy­ye ve­rir­ler. Yıl­ba­şı­nı mec­mû’a ve ga­ze­te­ler­le kut­lar­lar. Ye­ni yı­lın, bir­bir­le­ri­ne ve bü­tün müs­lü­mân­la­ra ha­yır­lı ve be­re­ket­li ol­ma­sı için duâ eder­ler. Bü­yük­le­ri, ak­râ­ba­yı, âlim­le­ri evin­de zi­yâ­ret edip du­âla­rı­nı alır­lar. O gün, bay­ram gi­bi te­miz gi­yi­nir­ler. Fa­kîr­le­re sa­da­ka ve­rir­ler.

MEN­KI­BE....................................................SA­LE­VÂT OKU­MAK
Süf­yan-ı Sev­rî haz­ret­le­ri an­la­tır:
Kâ­be’­yi ta­vaf edi­yor­dum. Bir kim­se­yi gör­düm, her adım­da sa­le­vât oku­yor­du. Ona de­dim ki:
-Sen tes­bi­hi ve teh­li­li bı­ra­kıp hep sa­le­vât oku­yor­sun Her yer­de oku­na­cak dua var. Ne­den hep sa­le­vât  oku­yor­sun?
-Ta­nın­ma­yan bi­ri­si ol­say­dın, hâ­li­mi sa­na an­lat­maz­dım. Ba­bam­la, Bey­tul­la­ha ha­cı ol­mak üze­re yo­la çık­mış­tık. Yol­da ba­bam ve­fat et­ti. Bak­tım ölün­ce yü­zü ka­rar­dı. Yü­zü­nü ka­pat­tım. Ya­nın­da  uyu­ya kal­mış­tım. Rü’yam­da öy­le bir kim­se gör­düm ki, dün­ya­da on­dan da­ha gü­zel  yüz­lü­sü­nü  gö­rme­miş­tim. Çok gü­zel ko­ku­yor­du. Ba­ba­mın ya­nı­na gel­di. Yü­zün­de­ki ör­tü­yü kal­dır­dı. Eli­ni ba­ba­mın yü­zü­ne sür­dü. Ba­ba­mın si­yah yü­zü nur­lan­dı. Bu gü­zel yüz­lü kim­se­ye de­dim ki: “Ey mü­ba­rek in­san sen kim­sin? Bu ga­rip yer­de ba­ba­mın im­da­dı­na ye­tiş­tin? O kim­se şöy­le de­di:
“Be­ni ta­nı­ma­dın mı? Ben Al­la­hü te­âlâ­nın Re­sû­lü­yüm. Kur’ân-ı ke­rîm ba­na nâ­zil ol­du. Ba­ban, öm­rü­nü bo­şa har­ca­dı. Fa­kat ba­na çok sa­le­vât okur­du, ve­fa­tın­dan son­ra ben­den yar­dım is­te­di. Ben ise çok sa­le­vat oku­yan­la­rın yar­dım­cı­sı­yım.”
Uya­nın­ca ba­ba­mın yü­zü rü’ya­da gör­dü­ğüm gi­bi bem­be­yaz ol­muş­tu. İş­te bu yüz­den her yer­de Pey­gam­be­ri­mi­ze sa­le­vât oku­yo­rum.