TARİH ................. AHİ MİSAFİRHÂNELERİ...

Bü­yük Arap Sey­yâ­hı İb­ni BAT­TU­TA, genç ya­şın­da Hac­ca git­mek ni­ye­tiy­le, mem­le­ke­ti olan Tan­ca’dan yo­la çık­mış ve o za­man­lar, Dün­ya’nın bi­li­nen bü­tün mem­le­ket­le­ri­ni gez­miş­tir. Ge­zi­si sı­ra­sın­da İs­tan­bul’u ve bü­tün Os­man­lı ül­ke­si­ni do­la­şan İb­ni Bat­tu­ta, mi­sa­fir kal­dı­ğı, bir Ana­do­lu Ahî Teş­ki­lâ­tı­nı şöy­le an­la­tır:
-Bu­ra­yı, Emir Fah­red­din adın­da bü­yük bir zât yap­tır­mış. Kö­yün ge­li­ri­ni de Mi­sa­fir­ha­ne için vak­fet­miş. Ba­kı­mı ve  ağır­la­na­cak olan­la­rın iş­le­ri­ni ted­vir için, ken­di öz oğ­lu­nu gö­rev­len­dir­miş. Mi­sa­fir­hâ­ne kar­şı­sı­na bir de sı­cak su­lu ha­mam kon­dur­muş ki, ge­lip ge­çen­ler bi­lâ­be­del (üc­ret­siz) yı­ka­nıp, pâk­le­ne­ler... Köy­de, ay­rı­ca bir de çar­şı kur­du­ru­lup, iş­bu çar­şı­nın ge­li­ri­ni da­hi, Câ­mie vak­fey­le­miş.
Mek­ke ve Me­dî­ne gi­bi mü­bâ­rek bel­de­ler­den ve Ho­ra­san, Şam, Mı­sır,Ira­keyn gi­bi uzak di­yar­lar­dan ge­len fu­ka­ra için; Va­kıf­tan adam ba­şı­na bi­rer kat el­bi­se ile, ilk gün için 100 dir­hem, kal­dı­ğı di­ğer gün­ler için de yev­mi­ye et, ek­mek, yağ ile pi­rinç pi­lâ­vı ve da­hi tat­lı­lar tah­sis edil­miş...
Ana­do­lu ehâ­li­sin­den bir zi­ya­ret­çi için, 100 dir­hem ak­ça ile, 3 gün­lük zi­ya­fet ta­yin edil­miş...’’
Köy­ler­de bi­le böy­le­si­ne teş­ki­lât­la­nan Ahî’ler, gü­zel Ana­do­lu­mu­za İs­lâ­mi­ye­tin ya­yıl­ma­sın­da bi­rin­ci de­re­ce­de rol oy­na­mış­lar­dır.

GÜNÜN TARİHİ .................   SAKARYA ZAFERİ
13 Ey­lül 1921’de Sa­kar­ya Mey­dan Sa­va­şı­nı ka­zan­mış­tık. 21 Gün, 21 Ge­ce sü­ren bu mey­dan sa­va­şın­da, Türk köy­lü­sü, ka­dı­nı ve er­ke­ğiy­le, kah­ra­man­ca çar­pış­mış ve Yu­nan kuv­vet­le­ri 13 Ey­lül’de tam bir boz­gu­na uğ­ra­mış­tır. 

FIKRA .................     KU­LAK
- Ah­met, ni­ye sağ ku­la­ğı­nı ka­pı­yor­sun.
- Öğ­ret­me­nim, siz, an­lat­tık­la­rım bir ku­la­ğı­nız­dan gi­ri­yor ve bir ku­la­ğı­nız­dan çı­kı­yor, di­yor­su­nuz! Ben de çık­ma­sın di­ye, ku­la­ğı­mın bi­ri­si­ni ka­pı­yo­rum de­di.