SOHBET ..........................Hz. EBUBEKİR VE Hz. ALİ ‘’Radıyallâhü anhümâ’’

Bir­gün Haz­re­ti Ebû Be­kir Re­sû­lul­la­hın evi­ne gel­di. İçe­ri gi­re­ce­ği sı­ra­da, Haz­re­ti Ali de gel­di. Haz­re­ti Ebû Be­kir “Ya Ali! Sen bu­yur, gir!” de­di.Haz­re­ti Ali ce­vap ver­di: “Ya Ebâ Be­kir! Sen ön­ce gir ki, her iyi­lik­te ön­de olan, her ha­yır­lı iş­te ile­ri olan, her­ke­si ge­çen sen­sin.”
-Sen ön­ce gir yâ Ali!: Re­sû­lul­la­ha da­ha ya­kın sen­sin.
-Ben se­nin önü­ne na­sıl ge­çe­rim? Çün­kü Res­hu­lul­lah­dan işit­tim, “Üm­me­tim­den Ebû Be­kir’den da­ha üs­tün bir kim­se­nin üze­ri­ne gü­neş doğ­ma­dı.” bu­yur­du.
-Ben se­nin önü­ne ge­çe­mem. Çün­kü Re­sû­lul­lah kı­zı Fâ­tı­ma-tüz Zeh­râ­yı sa­na ver­di­ği gün, “Ka­dın­la­rın en iyi­si­ni, er­kek­le­rin en iyi­si­ne ver­dim,” bu­yur­du...
-Ben se­nin önü­ne ge­çe­bi­li­rim ki Re­sû­lul­lâh, “İb­ra­him aley­his­se­lâ­mı gör­mek is­te­yen, Ebû Be­kir’in yü­zü­ne bak­sın!’’ bu­yur­du.
Se­nin önü­ne ge­çe­mem. Çün­kü Re­sû­lul­lâh “Âdem aley­his­se­lâ­mın hilm sı­fa­tı­nı ve Yû­süf aley­his­se­lâ­mın gü­zel ah­lâ­kı­nı gör­mek is­te­yen, Âli Mür­te­zâ­ya bak­sın” bu­yur­du.
-Ben se­nin önün­den gi­re­mem. Çün­kü Re­sû­lul­lâh “Ya Rab­bi, be­ni en çok se­ven ve Es­hâ­bı­mın en iyi­si kim­dir” de­di. Ce­nâb-ı Hak, “Ebû Bekr-i Sıd­dik’tır’’ bu­yur­du...
-Se­nin önü­ne ge­çe­mem. Çün­kü Re­sûl aley­his­se­lâm  bu­yur­du ki. “Kı­yâ­met gü­nü, Ce­nâb-ı Hak bu­yu­rur ki: Ey Re­sû­lüm! Se­nin ba­ban İb­ra­him Ha­lil ne gü­zel ba­ba­dır. Se­nin kar­de­şin Ali bin Ebi Tâ­lib ne gü­zel kar­deş­tir.
-Sen­den ön­ce gi­re­mem. Çün­kü Re­sûl aley­his­se­lâm. “Ebû Be­kir’in imâ­nı, bü­tün mü’min­le­rin imâ­nı top­lam­la­rı ile tar­tıl­sa, Ebû Be­kir’in imâ­nı ağır ge­lir.” bu­yur­du...
Bu ko­nuş­ma­lar uzun müd­det de­vam et­ti. Re­sû­lul­lah, içer­den din­li­yor­du. İçer­den bu­yur­du ki:
“Ey kar­de­şim Ebû Be­kir ve Ali! Ar­tık içe­ri gi­rin! Ceb­râ­il aley­his­se­lâm ge­lip de­di ki, yer­de­ki ve ye­di kat gök­te­ki me­lek­ler si­zi din­le­mek­te­ler, Kı­yâ­me­te ka­dar bir­bi­ri­ni­zi öv­se­niz, Al­la­hü te­âlâ ya­nın­da­ki kıy­me­ti­ni­zi an­la­ta­maz­sı­nız!”
İki­si bir­bi­ri­ne sa­rı­lıp, Re­sû­lul­la­hın hu­zu­ru­na gir­di­ler.