SOH­BET..................İLİM MEC­Lİ­Sİ

Ha­dîs-i şe­rîf­te bu­yu­rul­du ki:
(Al­la­hü te­âlâ­nın yer yü­zün­de ge­zen me­lek­le­ri var­dır. Din­den bahs eden bir top­lu­luk gör­dük­le­ri za­man ar­ka­daş­la­rı­nı ça­ğı­rıp der­ler ki: “Ge­lin, ara­dı­ğı­nız bur­da­dır”.
Ge­lip rah­met­le on­la­rı ku­şa­tır­lar. Al­la­hü te­âlâ, me­lek­le­re so­rar:
-Kul­la­rı­mı ne hal­de bı­rak­tı­nız?
-Sa­na hamd ve tes­bih edi­yor­lar­dı.
-Ben­den ne ta­lep edi­yor­lar­dı?
-Cen­ne­ti is­ti­yor­lar­dı.
-Cen­ne­ti gör­müş­ler mi?
-Ha­yır gör­me­di­ler.
-Ya gör­se­ler­di, ne ya­par­lar­dı?
-Cen­ne­ti gör­se­ler­di, da­ha çok is­ter­ler­di.
-Ne­den kor­ku­yor­lar, ne­den ko­run­mak is­ti­yor­lar?
-Ce­hen­nem ate­şin­den...
-Ce­hen­nem ate­şi­ni gör­müş­ler mi?
-Ha­yır gör­me­di­ler.-Ya gör­se­ler­di?
-Onu gör­se­ler­di, da­ha faz­la kor­kar, da­ha faz­la ka­çar­lar­dı.
-Ey me­lek­le­rim, si­zi şâ­hit tu­tu­yo­rum! Ben on­la­rı ba­ğış­la­dım. Me­lek­ler der­ler ki:
-On­la­rın için­de bi­ri­si ilim öğ­ren­mek ve­ya ibâ­det niy­ye­tiy­le de­ğil, bir iş için gel­miş­ti, o da mı af edil­di?
Al­la­hü te­âlâ bu­yu­rur:
-On­lar öy­le bir ce­ma­at ki, on­lar­la otu­ran kim­se şa­kî ol­maz.
Ya­ni kâ­fir ol­maz. Hep­si­ni af et­tim.

GÜNÜN YEMEĞİ................    İÇLİ KÖFTE
Bir ki­lo yağ­sız da­na kıy­ma­ya, bir bu­çuk su bar­da­ğı do­lu­su ıs­la­tıp sı­kıl­mış in­ce bul­gur, 1 yu­mur­ta, biraz un, biraz pirinç unu, bi­raz tuz ka­tıp 15 da­ki­ka ka­dar yo­ğu­run. Ay­rı­ca 200 gram kıy­ma­ ve in­ce doğ­ran­mış 1 so­ğa­n, 3 kah­ve fin­ca­nı do­lu­su yağ­da bir ten­ce­re­de ka­vu­run. 2 bar­dak iri dö­vül­müş ce­viz içi ve 1 de­met may­da­noz, nane, tuz, bi­raz ba­ha­rat ka­tın. Önceki hamurdan koparacağınız yu­mur­ta bü­yük­lü­ğün­de­ki par­ça­la­rı av­cu­nuz­da yas­sıl­tıp, bir mik­tar iç ko­yun. Son­ra her yanın­dan ka­pa­ta­rak köf­te bi­çi­mi ve­rin. Hep­si bi­tin­ce, kay­na­mak­ta olan tuzlu bol su­da 15 da­ki­ka haşlayın.