NÜKTE .................. BUGÜNÜN İŞİ

Bugünün işini yarına bırakma! Zira her günün derdi, kendine yeter.
 

HİK­MET..................................................................ÂLİM KİM­DİR
-Âlim, ne­yi bil­me­di­ği­ni ke­sin hat­lar­la bi­len kim­se­dir.
-Bi­lin­me­yen bir hu­sus so­rul­du­ğun­da (bil­mi­yo­rum) ifâ­de­si, âli­min sı­fat­la­rın­dan­dır.
-Âlim bu özel­li­ği ile, kim­se­ye ha­ta­lı bil­gi ve­re­rek, ya­nılt­maz.

BUGÜN.........................................................TER­Vİ­YE GÜ­NÜ
Zil­hic­ce ayı­nın se­ke­zin­ci gü­nü­dür. O gün ha­cı­lar Mek­ke’den Mi­na’ya çı­kar­lar. Ter­vi­ye den­me­si­nin se­be­bi, ha­cı­la­rın o gün Zem­zem suyn­dan çok içip kan­ma­la­rın­dan­dır. Ter­vi­ye, te­fek­kür ma­nâ­sı­na da kul­la­nıl­mak­ta­dır. İb­ra­him aley­his­se­lâm,Zil­hic­ce ayı­nın se­ki­zin­ci ge­ce­si, rü­yâsın­da “Ken­di oğ­lu­nu ke­ser” gör­dü. Sa­bah olun­ca, “Rü­yâ şey­ta­nî mi­dir, Al­lah ta­ra­fın­dan mı­dır?” di­ye ter­vi ve te­fek­kü­re da­lıp, o gü­nü te­fek­kür­le ge­çir­di. Are­fe ge­ce­si ol­du­ğun­da ken­di­si­ne “Em­ro­lun­du­ğun şe­yi ye­ri­ne ge­tir!” bu­yu­ru­lun­ca, Al­la­hü te­âlâ ta­raf­fın­dan ol­du­ğu­nu bil­di. Bil­di­ği için o gü­ne, bil­mek an­la­mı­na ge­len Are­fe, den­di. Are­fe, Zil­hic­ce‘nin do­ku­zun­cu gü­nü­dür.
Baş­ka gün­le­re Are­fe den­mez.
Ter­vi­ye gü­nü hak­kın­da, ha­dîs- şe­rîf­de bu­yu­rul­du ki:
“Bir müs­lü­man, Ter­vi­­ye gü­nü oruç tu­tar­sa ve gü­nah söy­le­mez­se, Al­la­hü te­âlâ onu el­bet­te Cen­ne­te so­kar.”

FIKRA   ..................   Pİ­LOT’UN BU­LU­ŞU
Uça­ğın mo­to­ru arı­za­lan­mış, yol­cu­lar te­la­şa ka­pıl­mış­tı. Du­ru­mun teh­li­ke­li ol­du­ğu­nu gö­ren kap­tan pi­lot; pa­ra­şü­tü ala­rak ka­pı­ya yak­la­şır ve yol­cu­la­ra:
- Du­run, te­laş et­me­yin ben yar­dım ge­tir­me­ye gi­di­yo­rum.