SOHBET .................. EBÛ BEKR-İ SIDDİK

Adı Ab­dül­lah­dır. Ba­ba­sı Ku­hâ­fe­dir. Es­hâb-ı ki­râ­mın en üs­tü­nü Aşe­re-i mü­beş­şe­re­nin (Cen­net­le müj­de­le­nen on ki­şi­nin) bi­rin­ci­si­dir. Re­sû­lul­la­hın ilk ha­li­fe­si­dir. Ma­ni­fa­tu­ra tüc­ca­rı olup çok zen­gin ve Ku­rey­şin ile­ri ge­len­le­rin­den idi. Re­sû­lul­la­ha fev­kalade sadakat ve sev­gi­si var­dı. Ma­lı­nın hep­si­ni Re­sû­lul­la­hın uğ­run­da harcadı. Çok ha­dîs-i şe­rîf ile ve âye­ti ke­rî­me ile medh olun­du. Bü­tün ga­zâ­lar­da bu­lun­du. Ken­di­ni Re­sû­lul­la­ha si­per eder­di. Es­hâb-ı ki­râ­mın söz­bir­li­ği ile ­ha­li­fe se­çi­lip dîn-i İs­lâ­mı kuv­vet­len­dir­di. İki se­ne, üç ay ve on gün hilâfet­ten son­ra hic­re­tin onü­çün­cü yı­lı Ce­mâ­zil-âhır ayı yir­mi­ikin­ci gü­nü, ak­şam­dan son­ra, 63 ya­şın­da iken ve­fat et­ti. (23 Ağus­tos 634) Pey­gam­be­ri­mi­zin ya­nı­na defn edil­di. Men­kı­be­le­ri, te­va­zuu ve cö­mert­li­ği dil­le­re des­tan ol­muş­tur. Kur’ân-ı ke­rî­mi top­la­ya­rak bü­yük hiz­met yap­mış­tır.
Vefâtına birgün kala Hazreti Osman ve Hazreti Ali’yi çağırtıp, şöyle vasiyet etti.
-Ben vefat edince Peygamberimiz yanına götürün. İzin verilirse oraya, izin verilmezse diğer mezarlığa gömün!
Ertesi gün Ebû Beker vefât etti. Hazreti Ebû Bekir’in cenazesini alarak Peygamberimizin mezarına doğru yaklaştılar. Hazreti Ali sordu: 
-Ya Re­sû­lul­la­h, Ebû Bekir’e izin varmıdır?
O anda kapı kendiliğinden açıldı. Eshâb-ı kirâm sevinerek, oraya defnettiler.

GÜNÜN TARİHİ   .................. ÇALDIRAN ZAFERİ
23 Ağus­tos 1514’de Os­man­lı Or­du­su ile İran­lı­lar ara­sın­da Çal­dı­ran Ova­sında ya­pı­lan Çal­dı­ran meydan Sa­va­şının dün­ya ta­ri­hin­de çok muh­te­şem bir ye­ri var­dır. Ya­vuz Sul­tan Se­lim’in bu mey­dan sa­va­şı kat’i ne­ti­ce­li sa­vaş­la­rın en gü­zel bir ör­ne­ği­dir. Şi’îli­ği Ana­do­lu’ya sok­mak su­re­tiy­le, bü­tün­lü­ğü bo­zan Şah’ı, Çal­dı­ran’da ye­nen Ya­vuz Sul­tan Se­lim Han, Şi’îli­ğin ya­yıl­ma­sı­nı ön­le­miş ol­du. İran, Os­man­lı­lar için teh­li­ke ol­mak­tan çık­tı.