FEN............................................................................................FEN ÂLİ­Mİ

1956 se­ne­sin­de mem­le­ke­ti­mi­ze ge­lip, atom­da sak­lı mu­’az­zam kud­ret hak­kın­da mü­te­ad­dit kon­fe­rans­lar ve­ren atom âli­mi (W. He­isen­berg), söz­le­ri­ni şöy­le bi­tir­miş­ti: (Bü­tün nu­tuk­la­rım­da, atom­da­ki ener­ji­den na­sıl is­ti­fâ­de ede­bi­le­ce­ği­ni an­lat­tım. Şim­di ak­lı­mı­za, hak­lı ola­rak, şu su­al gel­mek­te­dir: Bu mu’­az­zam kud­re­ti, kü­çü­cük ye­re kim ve na­sıl koy­du? Bu­na an­cak me­ta­fi­zik, ya’­ni ilm-i ke­lâm ce­vâb ve­re­cek­tir.) Ada­da ken­di­si­ni gez­di­ren bir pro­fe­sö­rü­müz, bu su­ale, han­gi di­nin ce­vap ve­re­ce­ği­ni sor­du­ğu za­man, (Bu­na an­cak İs­lâm dî­ni ce­vâp ver­mek­te­dir. Ben ve ar­ka­da­şım atom âli­mi Hahn bu fi­kir­de­yiz) de­miş­tir.
Fen adam­la­rı­nın, İs­lâ­miy­ye­tin yük­sek­li­ği­ne, üs­tün­lü­ğü­ne hay­ran­lık­la­rı­nı gös­te­ren bu can­lı mi­sâ­li, din kar­deş­le­ri­mi­ze arz et­me­ği lü­zum­lu gör­dük. Fen tak­lîd­ci­le­ri, her ha­kîka­tin dı­şın­da kal­dık­la­rı gi­bi, şüp­he­siz bu sö­zü­mü­ze dâ­hil de­ğil­dir.

GÜNÜN TARİHİ  ...............  HACI BEKTÂŞ-I VELÎ
İs­mi Mu­ham­med bin İb­râ­him Ata’dır. 16 Ağus­tos 1371 ta­ri­hin­de Kır­şe­hir’de ve­fat et­ti. Os­man­lı Sul­ta­nı Or­han Ga­zi ile soh­bet et­ti. Ye­ni­çe­ri as­ke­ri ku­ru­lur­ken duâ et­miş­ti. Ta­le­be­le­ri­ne ve bağ­lı­la­rı­na Bek­tâ­şi de­nil­di. Fa­kat son­ra­dan onun iyi usûl­le­ri­ni, kö­tü in­san­lar boz­du­lar. Hu­rû­fi­ler de ken­di­le­ri­ne Bek­tâ­şî de­mek­te­dir­ler.

DİKKAT! ...............   YILAN SOKMASI
Yı­lan­la­rın ze­hir­le­ri, cins­le­ri­ne gö­re de­ği­şik te­sir ya­par. İn­sa­nı so­kan bir yı­la­nın ze­hir­li olup ol­ma­dı­ğı diş izin­den an­la­şı­la­bi­lir. Diş iz­le­ri­nin en önün­de yan ya­na iki ta­ne iri de­lik var­sa, yı­lan ze­hir­li de­mek­tir. Bun­lar ze­hir akı­tan diş­le­rin izi­dir. Yı­lan sok­ma­sın­da ya­pı­la­cak ilk iş, so­ku­lan ye­rin üs­tün­den sı­kı­ca bo­ğa­rak bağ­la­mak, her on da­ki­ka da bir­kaç sa­ni­ye gev­şe­tip tek­rar sık­mak­tır. Sok­ma ye­ri­ni mik­rop­suz bir bı­çak­la çi­zip kan akıt­mak fay­da­lı olur.
¥ Arslan kocayınca sıçan deliği gözetir.
¥ Aş taşınca, kepçeye baha olmaz.