SOH­BET.............................KUR’ÂN-I KE­RÎM MÛ­Cİ­ZE­DİR

Pey­gam­be­ri­miz Mu­ham­med “aley­his­se­lâm” kim­se­den bir­şey oku­ma­mış, öğ­ren­me­miş, hiç ya­zı yaz­ma­mış iken ve se­yâ­hat et­me­yen ve geç­miş­ler­den ve et­raf­ta­ki­ler­den ha­be­ri ol­ma­yan in­san­lar ara­sın­da hâ­sıl ol­muş iken, Tev­rât­da, İn­cil­de ve bü­tün baş­ka ki­tap­lar­da ya­zı­lı şey­le­ri bil­dir­di. Geç­miş­le­rin hâl­le­rin­den  ha­ber ver­di. Her din­den, her mes­lek­ten ile­ri ge­len­le­rin hep­si­ni kay­nak ve ve­sîka­lar söy­li­ye­rek sus­dur­du. En bü­yük mu’ci­ze ola­rak Kur’ân-ı ke­rîmi or­ta­ya koy­du ki; Onun âyet­le­rin­den bi­ri gi­bi söy­li­ye­mez­si­niz di­ye mey­dan oku­du­ğu hâl­de, bin­dört­yüz se­ne­den be­ri, dün­yâ­nın her ta­ra­fın­da bü­tün İs­lâm düş­man­la­rı ele­le ve­re­rek, mal­lar, ser­vet­ler dö­ke­rek uğ­raş­tık­la­rı hâl­de söy­li­ye­me­di. Şim­di de, mil­yon­lar dö­ke­rek ve ya­hu­di, pa­pas, ate­ist güç­le­ri­ni kul­la­na­rak, ça­lış­tık­la­rı hâl­de söy­le­ye­mi­yor­lar. He­le o za­man, Arap­lar­da şi­ir, ede­bi­yât, fe­sâ­hat ve be­lâ­gat, her­şey­den ile­ri gi­dip en gü­ven­dik­le­ri ba­şa­rı­la­rı ol­du­ğu hâl­de, Kur’ân-ı ke­rîm kar­şı­sın­da, bir­şey söy­li­ye­me­di­ler. Kur’ân-ı ke­rîme böy­le ga­le­be ça­la­ma­yın­ca, çok­la­rı in­sa­fa ge­lip müs­lü­mân ol­du. İmân et­me­yen­le­ri de, İs­lâ­mi­ye­tin ya­yıl­ma­sı­nı ön­le­mek için, dö­vüş­me­ğe mec­bûr ol­du.

FIKRA    .................  Çİ­LE
Eşe­ği ça­lı­nın­ca, Ho­ca, hay­van pa­za­rı­na gi­dip bir ye­ni­si­ni al­mış. Ge­len gi­de­ni ara­tır, der­ler ya; bu ye­ni eşek, ana­sın­dan em­di­ği­ni bur­nun­dan ge­tir­miş. Ne di­ye der­di­ni çek­sin; bu­lun­maz Hind ku­ma­şı mı, ya­ni?... Tut­muş yu­la­rın­dan; çek­miş pa­za­ra... Alan ra­zı, sa­tan ra­zı, di­ye­ce­ğim am­ma, eşe­ğin gön­lü yok­muş el de­ğiş­tir­me­ğe... Al­mış az­gın­lı­ğı ele!... Sı­kıy­sa, bir müş­te­ri ya­naş­sın, ba­ka­lım! Önü­ne ge­le­ni ka­pı­yor, ar­dı­na ge­le­ni te­pi­yor­muş. Na­si­bi­ni alan, gi­der­ken, del­lâl:
-Ho­ca efen­di, bo­şu­na çe­ne yo­ru­yo­ruz; kim­se al­maz bu be­lâ­yı ba­şı­na!.. de­yin­ce, Mer­hum:
-Za­ten ben de sa­ta­cak de­ğil­dim ya, ne­ler çek­ti­ği­mi bir gö­rün di­ye ge­tir­dim!  de­miş.