SOH­BET.............................................................İLİM VA­SI­TA­DIR

İmâm-ı Rab­bânî haz­ret­le­ri bu­yur­du ki:
“İki şey siz­de var­sa hiç üzül­me­yi­niz! Bi­ri, bu par­lak di­nin sa­hi­bi­ne (ya­ni pey­gam­be­ri­mi­ze) uy­mak, ikin­ci­si, dî­ni öğ­ren­di­ği­niz zâ­tın bü­yük­lü­ğü­ne inan­mak ve onu sev­mek. Al­la­hü te­âlâ­ya sı­ğı­nı­nız ve O’na yal­va­rı­nız ki, bu iki bü­yük ni­met­de gev­şek­lik ol­ma­sın. Bu iki­si olun­ca, baş­ka şey­le­rin dü­zel­me­si ko­lay­dır.”
Ehl-i sün­net âlim­le­ri­nin ki­tâp­la­rı­nı yay­mak için ya’nî bu yol­da hiz­met et­mek için ilim şart de­ğil­dir. İlim, ame­le vâ­sı­ta ol­du­ğu için kıy­met­li­dir.İlim yal­nız ba­şı­na kıy­met­li de­ğil­dir. Amel­siz ve­ya ih­lâs­sız ilim sâ­hib­le­ri­ni Ce­nâb-ı Hak, Kur’ân-ı Ke­rî­min­de mer­ke­be ben­zet­mek­te­dir. Bu­nun için, “Amel­siz ilim, ve­bâl­dir” bu­yur­muş­lar­dır, İlim yal­nız ba­şı­na fay­da­lı ol­say­dı, yet­mi­şi­ki da­lâ­let fır­ka­sı mey­da­na gel­mez­di.

ADÂB-I MUAŞERET  ...............  KONUŞURKEN
Her­gün en az 4-5 sa­at ko­nu­şur, ya da bir ko­nu­şa­nı din­le­riz. Ko­nu­şur­ken ba­zı hu­sus­lar far­kın­da ol­ma­dan dik­ka­ti­miz­den ka­çar. Ko­nu­şur­ken:
¬ Ba­ğır­ma­dan, ace­le et­me­den düz­gün ko­nuş­ma­ya ça­lı­şın.
¬ Sık sık ken­di­niz­den bah­set­me­yin.
¬ Kar­şı­nız­da­ki­nin söz­le­ri­ne he­men kar­şı çık­ma­yın. Onun gö­rüş­le­ri­ne say­gı­lı dav­ra­nın.
¬ Ko­nu­şan bir kim­se­nin sö­zü­nü kes­me­yin. Kar­şı­nız­da­ki, sö­zü­nü bi­tir­me­den siz ko­nuş­ma­ya baş­la­ma­yın!

HAF­TA­NIN YE­ME­Ğİ...............    GÜ­VEÇ KE­BA­BI
Hal­ka hal­ka doğ­ran­mış bir­kaç so­ğa­nı yağ­la­dı­ğı­nız gü­ve­ce di­zin. Üze­ri­ne bir sı­ra et ya­yın, son­ra, yi­ne so­ğan di­zin. Hep­si­ni bu şe­kil­de sı­ra­la­yın­ca en üs­te or­ta­dan ke­sil­miş bir sı­ra dol­ma­lık bi­ber, onun üs­tü­ne domates dilimleri yayın. Su  ve yağ koyup fırında pişirin.
   ¬  Arabanın ön tekerleği nereden geçerse ant tekerleği de oradan geçer.