GÜNÜN TARİHİ ................ AHMED BİN HANBEL

Han­be­lî mez­he­bi­nin re­isi­dir. 780’de Bağ­dat’ta te­vel­lüd, 855’de ora­da ve­fât et­ti. Ha­yâ­tı­nı an­la­tan çok ki­tâb ya­zıl­mış­tır. Ha­dîs ve fıkh­ta za­ma­nı­nın bir tâ­ne­si idi. Kur’ân-ı ke­rîm mah­lûk­tur de­me­di­ği için hap­se­dil­di. Ölün­ce ce­na­ze­si­ni yüz­kırk bin ki­şi ta­şı­dı. Ve­ra’ ve tak­vâ­sı, il­mi ve ke­mâ­li çok idi. Üç­yüz bin ha­dîs-i şe­rîf ez­ber­le­miş­ti. Zühd ne­dir de­dik­le­rin­de, (Zühd üç tür­lü­dür: Câ­hil­le­rin züh­dü, ha­râm­la­rı terk et­mek­tir. Alim­le­rin züh­dü, ha­lâl olan­la­rın faz­la­sın­dan sa­kın­mak­tır. Arif­le­rin züh­dü, Al­la­hü te­âlâ­yı unut­tu­ran şey­le­ri terk et­mek­tir.) bu­yur­du.
Bir gen­cin kö­tü­rüm ol­muş, has­ta bir an­ne­si var­dı. Bir­gün oğ­lu­na, ey oğ­lum! Eğer be­nim rı­za­mı al­mak, be­ni se­vin­dir­mek is­ter­sen İmam-ı Ah­med’in hu­zu­ru­na git ve ba­na dua et­me­si­ni söy­le, bel­ki Al­la­hü te­âlâ be­ni bu ha­le ge­ti­ren has­ta­lık­tan kur­ta­rır, de­di.
Genç, İmam-ı Ah­med’in ka­pı­sı­na gel­di ve ses­len­di. İçer­den bir ses, kim­sin? de­di. Ce­vâ­bın­da: Si­ze muh­ta­cım, has­ta bir an­nem var, siz­den dua is­ti­yor, de­di. İmam çok üzül­dü. Kalk­tı, gusl ab­des­ti al­dı ve na­ma­za dur­du. İmâ­mın hiz­met­çi­si o gen­ce, sen ge­ri dön. İmâm se­nin için uğ­ra­şı­yor, de­di. Genç ge­ri dön­dü. Evin ka­pı­sı­na gel­di­ği za­man, an­ne­si kalk­tı ve ka­pı­yı oğ­lu­na aç­tı. Al­la­hü te­âlâ­nın iz­ni ile tam sıh­ha­te ka­vuş­muş­tu.
 

HAFTANIN YEMEĞİ ................   ETLİ TAZE FASULYE
İn­ce doğ­ran­mış, 3 so­ğa­nı bir ten­ce­re­de sil­me 5 ka­şık yağ­da, 4-5 da­ki­ka ka­dar dön­dü­rüp 200 gram kuş­ba­şı ko­yun eti ilâ­ve edin. Et su­yu­nu alıp çe­ke­ne ka­dar bek­le­yin. Son­ra doğ­ran­mış 2 do­ma­tes, 1 ki­lo fa­sul­ye ka­ta­rak ka­pa­ğı­nı ka­pa­tın. Fa­sul­ye­ler sa­rım­sı bir renk ala­na ka­dar pi­şi­rin. Son­ra 5-6 bar­dak kay­nar su ka­tın. Seb­ze ve et­ler yu­mu­şa­yın­ca­ya ka­dar pi­şir­in, kırmızı biberle sof­ra­ya ko­yun.
¥ Al ma­lı­nın iyi­si­ni çek­me kay­gı­sı­nı.
¥ Al­ma maz­lu­mun ahı­nı, çı­kar ahes­te ahes­te.