SOHBET .................. İSTİĞFÂRIN FAYDASI

Ha­san-ı Bas­rî haz­ret­lerine birisi kıt­lık­tan şikâyet et­ti. Baş­ka birisi fakir­lik­ten, diğer birisi de çocuğunun ol­madığın­dan şikâyet­te bulun­du. Hep­sine de is­tiğ­far et­mesini tav­siye et­ti. Daha baş­ka in­san­lar da çeşit­li konular­da sual et­tiler. On­lara da is­tiğ­far et­melerini tav­siye et­ti. Sebebini sor­duk­ların­da, Nisâ Sûresi onun­cu âyet-i kerimesini okudu. Bu âyet-i kerîmede, (İs­tiğ­far eden­lerin çeşit­li ni’met­lere kavuşacağı, rızık­larının ar­tacağı, ev­lât sahibi olacağı, Cenâb-ı Hakk’ın ken­dilerine yar­dım edeceği) buyurul­mak­tadır.
Es­hâb-ı Kirâm’dan bir zât, çocuğu ol­mayan birisine is­tiğ­fara devam et­mesini söy­ledi. O kim­se gün­de yedi yüz ker­re is­tiğ­far eder­di. Nihayet bu şah­sın on çocuğu ol­du.

FIKRA ..................     SA­NKİ VAR­MIŞ Gİ­Bİ
İs­koç­ya­lı, öf­key­le eve gi­re­rek söy­len­di: “Bin­di­ğim oto­bü­sün bi­let­çi­si, san­ki bi­le­tim yok­muş gi­bi, hid­det­le bak­tı.” 
- “Pe­ki sen ne yap­tın?” 
- “Ben­de san­ki bi­le­tim var­mış gi­bi bak­tım!”  

GÜNÜN TARİHİ ..................  PLEVNE MÜDAFAASI
Ta­rih­te “93 Har­bi” di­ye ge­çen 1877’de bü­yük Os­man­lı Rus Har­bi baş­la­dı­ğın­da Os­man Pa­şa’ya Plev­ne’yi tut­ma gö­re­vi ve­ril­miş­ti. 19 Tem­muz 1877’de 1’nci Plev­ne sa­va­şı baş­la­dı. İlk sa­vaş­ta Os­man Pa­şa dün­ya as­ker­lik ta­ri­hi­ne ge­çe­cek bir za­fer ka­zan­dı (20 Tem­muz 1877). Açık bir ara­zi­de bu­lu­nan Plev­ne’de top­rak­tan mey­da­na ge­tir­di­ği is­tih­kâm­lar­la o za­ma­na ka­dar ki ta­bi­ye usûl­le­ri­ni alt üst et­ti ve beş ay bir avuç or­du­suy­la Plev­ne’yi sa­vun­du. 7-12 Ey­lül 1877’de­ki üçün­cü Plev­ne za­fe­ri üze­ri­ne Pa­di­şah O’na Ga­zi­lik ün­va­nı ver­di. 10 Ara­lık 1877 gü­nü ya­ra­lan­dı ve esir düş­tü. Sa­vaş ala­nı­na ge­len Çar II. Alek­sandr, “Si­zi teb­rik ede­rim. Sa­vun­ma­nız as­ker­lik ta­ri­hi­nin en gü­zel bir ola­yı­dır. Kı­lı­cı­nı­zı ül­ke­niz­dey­miş gi­bi şe­ref­le ta­şı­ya­bi­lir­si­niz.” de­di.