SOHBET .................. Mİ’RAC’DAN SONRA

Pey­gam­ber efen­di­miz mi’rac­dan gel­di. Er­te­si gün evin­den çı­kın­ca bir kö­le gör­dü. Ar­ka­sın­da bir un çu­va­lı ol­du­ğu hal­de, ağ­la­ya­rak gi­di­yor­du. Ona su­âl et­ti­ler:
-Ni­çin ağ­lar­sın?
-Bir Ya­hu­di efen­dim var. Be­ni de­ğir­me­ne gön­der­di. Ben bu­nu gö­tür­mek­ten âci­zim. Din­le­ne­rek gö­tü­rü­yo­rum geç kal­dım. Şim­di kor­ka­rım ki, va­rın­ca be­ni dö­ver.
-Hiç kork­ma! Ben de se­nin­le ge­lip, sa­na bir şey yap­ma­ma­sı­nı söy­le­rim. O çu­va­lı ba­na ver!
Çu­va­lı mü­bâ­rek sır­tı­na al­dı. Yo­la düş­tü. Kö­le ri­ca et­ti:
-Ça­buk git­me! Ben yü­rü­me­ğe ka­dir de­ği­lim.
-Be­nim el­bi­sem­den tut! Se­nin mu­ra­dın­ca yü­rü­ye­yim.
O kim­se­nin ka­pı­sı­na ge­lip çal­dı. Bir ya­hu­di çı­kıp Re­sû­lul­la­hı gö­rün­ce hay­ret­le sor­du:
-Se­ni bu­ra­lar­da kim­se gör­me­miş­ti, ne se­bep­le gel­din?
Pey­gam­be­ri­miz kö­le­nin hâ­li­ni an­lat­tı. Ya­hu­di sor­du:
-Sen dün ge­ce mi’râ­ca çık­tın mı?
-Evet, fa­kat sen ne­re­den bil­din?
-”Bu­ra­da bir mik­tar dur,” de­yip cüm­le ka­vim ve ka­bi­le­si­ni ça­ğır­dı. Kav­mi top­la­nın­ca, Tev­rat’ı aç­tı ve kav­mi­ne hi­ta­ben:
-Âhir za­man ne­bi­si­nin bir ni­şa­nı odur ki, mi’rac­dan dön­dü­ğü­nün er­te­si gü­nü bir Ya­hu­di kö­le­si­nin çu­va­lı­nı ar­ka­sı­na, müh­rü nü­büv­vet üze­ri­ne ko­yup gö­tü­rür, de­di.
Re­sû­lul­la­ha dö­ne­rek:
-Se­nin Pey­gam­ber­li­ği­ne inan­dım.
Böy­le di­ye­rek o an­da Ke­li­me-i şe­hâ­de­ti oku­du. Ora­da ha­zır olan­la­rın cüm­le­si de imâ­na ge­lip müs­lü­man ol­du­lar.

HAFTANIN YEMEĞİ .................. ETLİ TÜRLÜ

300 gram ka­dar kuş­ba­şı et­le, doğ­ran­mış 3 so­ğa­nı, bir ten­ce­re­de 3 ka­şık yağ­da pi­şi­rin. Tu­zu­nu ko­yun. Bu­na ala­ca so­yu­lup doğ­ran­mış 2 pat­lı­can, 300 gram ka­dar fa­sul­ye, 150 gram ka­dar bam­ya, doğ­ran­mış 4 ka­bak, 4 do­ma­tes, 5 ye­şil bi­ber ve 4 bar­dak su ka­tın. Or­ta har­lı ateş­te, et­ler yu­mu­şa­yın­ca­ya ka­dar pi­şi­rin.