MENKIBE .................. ELMA SUYU
İmâm-ı Â’zam Ebû Hanîfe Hazretlerinin babası, Hazret-i Sâbit, birgün ırmakta abdest alırken o anda su yüzünde bir elma gördü. Elmayı aldı. Ağzına götürüp dişledi. Aklı başına geldi. Hemen elmanın sahibini aradı. Biraz ilerde dalları suya sarkmış bir elma ağacı gördü. Sahibini buldu. Helâllık diledi. Bahçenin sahibi tebessüm etti. Bu genci beğenmişti. Ona dedi ki:
-Hayır, evlâdım, hakkımı helâl edemem.
-Hakkını helâl et! Ne istersen yaparım.
-Peki öyleyse, bahçemde çalışacak, bana iki yıl hizmet edeceksin. O zaman düşünürüz.
“Pekâla” dedi. Sâbit hazretleri.
Tam iki yıl çalıştı. Sonra ihtiyarın yanına çıktı.
-İşte tam iki yıl hizmet ettim sana, haydi hakkını helâl et.
-Helâl etmem için, bir kızım var, onunla evlenmelisin.
-Peki, evlenirim. Sen yeter ki hakkını helâl et!
-Kızımın eli ayağı tutmaz, gözleri görmez, kulağı işitmez. İyi düşün!
-Peki, kul hakkıyla gitmektense...Bu durum daha evlâdır.
Düğün oldu. Hazret-i Sâbit zifaf gecesi gelini görünce şaşırdı. Hiç denildiği gibi değildi.Hemen odadan dışarı fırladı. Kayınpederini bulup sordu:
-Bunda bir yanlışlık olacak. Bana kızımın eli ayağı tutmaz, kör ve sağır demiştiniz.
-Yanlışlık yok, kızım için sana, eli ayağı tutmaz demiştim. O kendisine ait olmayan hiçbir şeyi tutmamış, dinimizin yasak ettiği hiçbir yere gitmemiştir. Kördür demiştim. Gözü nâmahremi hiç görmedi....Sağırdır demiştim. Haram şeyleri dinlemedi.
Bu evlilikten sonra,Hazret-i Sâbit’in çok güzel bir erkek çocuğu oldu. İsmi Nu’man olan, İmâm-ı A’zam hazretleri böyle olan bir anne ve babanın evlâdı idi.
GÜNÜN TARİHİ .................. ABDÜLMECİD HAN’IN VEFATI
Osmanlı pâdişâhlarının 31.si Sultan ikinci Mahmudun oğludur. 8 oğlundan 4’ü pâdişâh oldu. 1861’de vefat etti. Fatih’de Sultan Selîm câmi’i bahçesindedir.
Uluslararası Kamerî Aybaşları ve Hicrî Takvîm Birliği Kongresi 28 - 30 MAYIS 2016 / İSTANBUL - TÜRKİYE