SOH­BET.......................................................................FIT­RA-1-

Di­ni­miz, ce­mi­yet dü­ze­ni­nin sağ­lan­ma­sı, in­san­la­rın bir­bi­ri­ni se­ve­bil­me­si ve yar­dım­laş­ma­la­rı için ze­kât, sa­da­ka ver­me­yi ve he­di­ye­leş­me­yi em­ret­mek­te­dir.
Farz olan ze­kâ­tı ver­dik­ten son­ra, be­de­nin sıh­hat ve âfi­ye­te, mal ve ev­lâ­dın be­re­ke­te ve âhı­ret­te de bü­yük se­vap­la­ra ka­vu­şa­bil­me­si için sa­da­ka ver­me­li­dir. Bil­has­sa mü­bâ­rek gün­ler­de ve Ra­ma­zan ayın­da ve­ril­me­si da­ha iyi olur.
İh­ti­ya­cı olan eş­ya­dan ve borç­la­rın­dan faz­la ola­rak, ze­kât ni­sâ­bı ka­dar ma­lı, pa­ra­sı bu­lu­nan her müs­lü­ma­nın, Ra­ma­zan Bay­ra­mı­nın bi­rin­ci gü­nü sa­ba­hı, tan ye­ri ay­dın­la­nır­ken fıt­ra ver­me­si vâ­cib olur.
Ra­ma­zan’dan ön­ce Bay­ram’dan son­ra ver­me­si de câ­iz­dir. Bay­ram na­ma­zın­dan ön­ce ve­ri­lin­ce se­vâ­bı da­ha çok olur.

DÜNDEN DEVAM......................................İLK EZÂN
Bu­nun üze­ri­ne o zât de­di ki:
-Ben sa­na da­ha ha­yır­lı­sı­nı ta­rif ede­yim.
Kıb­le­ye kar­şı dur­du ve yük­sek ses­le “Ezân” ın mü­bâ­rek ke­li­me­le­ri­ni oku­du. Bi­raz dur­duk­tan son­ra ay­nı ke­li­me­le­ri tek­rar ede­rek so­nu­na doğ­ru “Kad Kâ­met­is’sa­la­tü” cüm­le­si­ni ilâ­ve et­ti.
Bu­nun üze­ri­ne, Re­sû­lul­lah efen­di­miz emir bu­yur­du­lar:
“-Rü­yâ hak­tır. O ke­li­me­le­ri Bi­lâl’e öğ­ret oku­sun!”
Haz­ret-i Bi­lâl de mes­cid-i şe­ri­fin ya­kı­nın­da bu­lu­nan yük­sek bir da­ma çı­ka­rak ilk ezân’ı öğ­re­ti­len ke­li­me­ler­le oku­du.
Haz­ret-i Ömer, ezân se­si­ni işi­tin­ce ko­şa, ko­şa Re­sû­lul­lah efen­di­mi­zin hu­zu­ru­na gel­di. Haz­ret-i Bi­lâl’in söy­le­di­ği ke­li­me­le­ri, ay­nen rü­yâ­sın­da gör­dü­ğü­nü arz et­ti. O ge­ce Es­hab-ı Ki­râm­dan bir kıs­mı da ay­nı rü­yâ­yı gör­müş­ler­di.
İş­te o gün­den iti­ba­ren, her na­maz vak­ti ezân okun­ma­sı sün­net kı­lın­dı.