GÜ­ZEL AH­LÂK .................. SÖZ TA­ŞI­MAK

Al­la­hü te­âlâ bu­yur­du ki:
“Baş­ka­la­rı­nın ayıp­la­rı­nı ara­yan­la­rın ve söz ta­şı­mak için yo­la dü­şen­le­rin ar­dın­dan gitme.”
Ha­dîs-i şe­rîf­ler­de ise şöy­le bu­yu­rul­du:
“Nem­mam (söz ta­şı­yan) Cen­ne­te gi­re­mez.”
“Si­zin en fe­na­nı­zı ha­ber ve­re­yim. Ara­nız­da söz ta­şı­yan­lar, ara­nı­zı bo­zan­lar ve in­san­la­rı bir­bi­ri­ne dü­şü­ren­ler­dir.”
“Söz, ta­şı­yan meş­ru ola­rak doğ­muş de­ğil­dir. Ya ve­led-i zi­na­dır ve­ya zi­na ka­rı­şık­lı­ğı bu­lu­nan kim­se­dir.”
Bir kim­se­nin ren­ci­de ola­ca­ğı işi açı­ğa vu­ran her­kes nem­mam­dır.
Ken­di­si­ne söz ta­şı­nan kim­se şöy­le ha­re­ket et­me­li­dir:
1-Ona inan­ma­ma­lı­dır. Çün­kü nem­mam fâ­sık­tır, fâ­sı­ğa ina­nıl­maz.
2-Ona na­si­hat et­me­li ve bu gü­nah­tan onu neh­yet­me­li­dir.
3-Onu Al­lah için düş­man tut­ma­lı­dır. Çün­kü nem­ma­ma düş­man­lık et­mek vâ­cib­dir.
4-O kim­se­ye sû-i zan et­me­me­li, zi­ra sû-i zan ha­ram­dır.
5-Nem­mâ­mın sö­zü­nün doğ­ru olup ol­ma­dı­ğı araş­tı­rıl­ma­ma­lı­dır.
6-Baş­ka­sı için be­ğen­me­di­ği­ni, ken­di­si için de be­ğen­me­me­li­dir.
Nem­mam âdil ola­maz. Sa­na bir kim­se­nin sö­zü­nü ge­ti­ren, se­nin sö­zü­nü de baş­ka­la­rı­na gö­tü­rür. On­dan kaç­mak, onu düş­man bil­mek lâ­zım­dır. Çün­kü onun yap­tı­ğı iş, hem gıy­bet, hem hi­le, hem hi­ya­net, hem kin, hem ha­set, hem ni­fak, hem de ara­bo­zu­cu­luk ve al­da­tı­cı­lık­tır. Bü­tün bun­lar hi­ya­net­tir.

FIKRA   ..................   HA­YA­TI­NA KA­RIŞ­MAM
Al­man­ya’dan dö­ner­ken ke­çi­si­ni de ara­ba­sı­nın ba­ga­jı­na ko­yan yol­cu­ya, güm­rük me­mu­ru sor­du:
- Ba­gaj­da­ki bu hay­van ne­dir?
- Süs kö­pe­ği­dir.
- Bu na­sıl süs kö­pe­ği? Pe­ki, şu boy­nuz­la­rı ne­si­dir?
- Efen­dim, ben kim­se­nin hu­su­si ha­ya­tı­na ka­rış­mam. Onun için o boy­nuz­la­rın kö­pe­ğin ne­si ol­du­ğu­nu bil­mi­yo­rum.