MEN­KI­BE....................................ZE­KÂT VER­ME­NİN MÜ­K­FA­TI

Kur’ân-ı ke­rim’de bu­yu­ru­lu­yor ki:
(Al­la­hü te­âlâ­nın ih­sân et­ti­ği ma­lın ze­kâ­tı­nı ver­mi­yen­ler, iyi et­tik­le­ri­ni, zen­gin ka­la­cak­la­rı­nı sa­nı­yor­lar. Hal­bu­ki ken­di­le­ri­ne kö­tü­lük yap­mış olu­yor­lar. O mal­la­rı, Ce­hen­nem­de azâp âle­ti ola­cak , yı­lan şek­lin­de bo­yun­la­rı­na sa­rı­lıp, baş­tan aya­ğa ka­dar on­la­rı so­ka­cak­tır.)
Kı­yâ­me­te ve Ce­hen­nem aza­bı­na ina­nan zen­gin­le­rin, mal­la­rı­nın ze­kâ­tı­nı, tar­la­la­rı­nın , mey­ve­le­ri­nin uş­ru­nu ve­re­rek, bu azap­lar­dan kur­tul­ma­la­rı lâ­zım­dır. Ha­dis-i şe­rif­ler­de bu­yu­rul­du ki:
(Mal­la­rı­nı­zı ze­kât ile ko­ru­yu­nuz! Has­ta­la­rı­nı­zı sa­da­ka ile te­da­vi edi­niz! Be­lâ­la­rı düâ ve ta­zar­rû ile kar­şı­la­yı­nız!)
Bu ha­dis-i şe­ri­fi Pey­gam­ber aley­his­se­lâm es­hâ­bı­na be­yan eder­ken bir nas­ra­ni ora­dan ge­çi­yor­du. Ha­dîs-i şe­ri­fi du­yun­ca gi­dip ma­lı­nın ze­kâ­tı­nı ver­di. Ken­di ken­di­ne, (Eğer doğ­ru söy­lü­yor­sa, or­ta­ğım­da­ki ma­lı­ma  bir za­rar gel­mez. Ben de oza­man ona imân eder, müs­lü­man olu­rum. Eğer de­di­ği gi­bi çık­maz­sa kı­lı­cım­la onu öl­dü­rü­rüm.) de­di. O sı­ra­da, Mı­sır’a ti­ca­ret için git­miş olan  or­ta­ğı­nın bu­lun­du­ğu ka­fi­le­den bir mek­tup al­dı. Mek­tup­ta (Hır­sız­lar yo­lu­mu­zu kes­ti, mal­la­rı­mı­zı, de­ve­le­ri­mi­zi  ve ya­nı­mız­da bu­lu­nan her­şe­yi al­dı­lar.) di­ye ya­zı­lı idi. Nas­ra­ni, (Mal­la­rı­nı­zı ze­kât ile ko­ru­yun) sö­zü­nün doğ­ru ol­ma­dı­ğı­nı zannederek Pey­gam­ber aley­his­se­lâ­mı kat­let­mek niy­ye­tiy­le kı­lı­cı­nı ku­şan­dı. O sı­ra­da, or­ta­ğın­dan bir mek­tup al­dı. Mek­tup­ta (Ben ka­fi­le­nin önün­dey­dim. De­ve­mi­zin aya­ğı in­cin­di. Bir han­da kal­dım. Ka­fi­le ile­ri git­ti. On­la­rı eş­kı­yâ­lar soy­du.. Ben, bü­tün ma­lım­la em­ni­yet için­de­yim. Be­nim için üzü­le­cek bir du­rum yok­tur) di­ye ya­zı­lı idi. Nas­ra­ni mek­tu­bu oku­yun­ca (De­mek ki, o hak pey­gam­ber­miş, sö­zü doğ­ru çık­tı) di­ye­rek Pey­gam­ber aley­his­se­lâ­mın hu­zu­ru­na gi­de­rek müs­lü­man ol­du.
(İn­san öl­dü­ğü za­man ame­li ke­si­lir. An­cak üç şey ya­pa­nın ame­li ke­sil­mez: 1-Sa­da­ka-i câ­ri­ye (ca­mi, has­ta­ha­ne, çeş­me köp­rü....yap­tır­mak gi­bi), 2-Fay­da­la­nı­lan ilim, 3-Ken­di­si­ne düâ ede­cek sâ­lih bir ev­lât.