ŞİİR ............................. ANALAR

Dün­ya­ya ge­ti­rir, bes­ler, bü­yü­tür.
Kad­ri­ni bil­mez­sek ağ­lar ana­lar.
Kun­dak ya­par, be­şik sal­lar avu­tur.
Ya­nık ses­le nin­ni söy­ler ana­lar.

Her kim ana­sı­nın gön­lün hoş ey­ler,
Mev­lâm onu bir gü­nah­sız kuş ey­ler,
An­ne­yi üze­ni iş­te taş ey­ler ,
Yav­ru­su­na duâ ey­ler ana­lar.

KADIN VE EV.............................ANNENİN VAZİFESİ
Sul­tan­lar, Ev­li­yâ­lar, Pey­gam­ber­ler an­ne ku­ca­ğın­da ye­tiş­ti. Be­şe­riy­ye­tin te­me­li, özü sâ­li­ha ka­dın­dır. Te­mel böy­le sağ­lam olur­sa, 
on­dan ge­le­cek ne­sil­ler de, bi­na­la­rı­nı en sağ­lam bir şe­kil­de ya­pa­cak­lar­dır.
O hal­de, ha­nım­la­ra dü­şen va­zi­fe­ler de çok­tur. Ço­cuk­la­ra, her tür­lü İs­lâ­mi bil­gi­yi ve ter­bi­ye­yi ve­re­rek, ce­miy­ye­te fay­da­lı bir fert ol­ma­sı için ça­lış­ma­lı­dır. Bu ko­nu­da en bü­yük va­zi­fe de an­ne­ye dü­şer. İs­lâ­mi­ye­tin bil­gi­le­ri­ni, bir yav­ru­ya öğ­re­te­bi­le­cek olan an­ne­nin de, 
bil­gi­li ve edep sa­hi­bi ol­ma­sı lâ­zım­dır.

FIKRA  .............................    SA­YI­LAR YA­NIL­MAZ
- Ço­cuk­lar, de­di. Sa­yı­lar as­la ya­lan söy­le­mez. Me­se­lâ bir adam, bir tar­la­yı oni­ki gün­de sü­rer­se, oni­ki adam bir gün­de sü­re­bi­lir.  
Bu­na ben­zer bir ör­nek de, siz bu­lun ba­ka­lım...
Öğ­ren­ci­ler­den bi­ri par­ma­ğı­nı kal­dır­dı:
- Me­se­lâ, bir va­pur. At­lan­tik Ok­ya­nu­su’nu al­tı gün­de ge­çi­yor­sa, al­tı va­pur bir gün­de, yüz kırk dört va­pur bir sa­at­te ge­çer!...